Denk niet te veel aan ‘De Toekomst’

Body: 

Student Pedagogiek Elsemiek stond in een kraampje tijdens de bachelorvoorlichtingsdagen van de UU. Het viel haar op dat veel scholieren vroegen wat ze later kunnen worden na de bachelor.  Dat vindt Elsemiek een verontrustende ontwikkeling.

Halverwege november reizen talloze scholieren af naar Utrecht om een kijkje te nemen op de universiteit. Mijn studie, Pedagogische Wetenschappen, is met markt en al in het Educatorium gevestigd, en ik mag de geïnteresseerden in verschillende rondes vertellen hoe ze hun studieloopbaan zouden kunnen inrichten.

Na afloop is er natuurlijk tijd voor vragen, en een aantal vragen komt opvallend vaak terug. Het zijn vragen in de categorie ‘De Toekomst’. Scholieren van een jaar of 16 vragen me hoeveel kans je met pedagogiek hebt op een baan, of je echt een master moet doen om een mooie carrière te krijgen en wat nou precies het verschil op dat gebied is met het hbo. De antwoorden weet ik niet precies; ik heb juist geoefend op bijvoorbeeld het goed kunnen uitleggen van de verschillen tussen psychologie en pedagogiek. 

Het blijkt zo te zijn dat het steeds minder belangrijk is voor scholieren om een leuke studie te kiezen, en steeds belangrijker wat de carrièremogelijkheden van een bepaalde studie zijn. Meiden zijn daar gevoeliger voor blijkt uit het onderzoek, dus mijn verbazing over al die serieuze en toekomstgerichte vragen op de open dag is eigenlijk niet helemaal op zijn plaats. Bij de voorlichtingen voor Pedagogische Wetenschappen is namelijk bijna iedereen in de zaal vrouw, behalve een paar verloren vaders en vriendjes. 

Een paar maanden eerder staat al in DUB dat scholieren meer rekening houden met hun carrière als ze ook meer uitgebreide informatie krijgen over welke baankansen horen bij hun studie. Toch denk ik dat het moeilijk is om conclusies te verbinden aan informatie over carrièremogelijkheden. Natuurlijk, cijfers zijn altijd te vinden, bijvoorbeeld over hoeveel studenten binnen een jaar na het afstuderen een baan vinden. Maar als ik alumni hoor over de baan waarin ze uiteindelijk terecht zijn gekomen, realiseer ik me dat iedereen toch wel z’n eigen weg bewandelt, wat de carrièremogelijkheden ook allemaal zijn. 

Alhoewel ik zie dat het past bij de huidige staat van de studentensamenleving – een samenleving waarin je moet presteren, jezelf moet bewijzen en dan ook het liefst zo snel mogelijk – en het heel verstandig vind, hoop ik toch dat scholieren ook durven te kiezen voor een studie die hen alleen leuk en interessant lijkt. ‘De Toekomst’ is nog best ver weg.

Facebook Twitter Whatsapp Mail