Handicapregel voor herkansers

Body: 

Onze campuscolumnist kan geen rechtvaardiging vinden voor de reparatieregel voor tentamens. Wat is eerlijk en wat niet?

Onze campuscolumnist kan geen rechtvaardiging vinden voor de reparatieregel voor tentamens. Wat is eerlijk en wat niet?

De faculteiten Rebo en Geowetenschappen hanteren een ‘reparatieregel’. Deze houdt in dat de cijfers van studenten die een toets herkansen, gekortwiekt worden tot een 6.

Om te beginnen is de term reparatieregel nogal eufemistisch. Als ik een gecrashte auto naar de monteur breng en hij maar voor 60 procent gerepareerd wordt, zou ik mijn geld terugeisen. Het lijkt meer op een handicap dan een reparatie. Handicapregel lijkt me dus een passender woord.

Laten we dieper ingaan op deze handicapregel nu we hem hebben benoemd voor wat hij is.

De vice-decanen stellen dat het oneerlijk zou zijn tegenover studenten die wel in één keer hun toets halen.

Als ik de definitie van oneerlijk opzoek in de dikke Van Dale (ik maak een grap, het is 2017, wie gebruikt er nog woordenboeken?) is oneerlijk: “niet eerlijk tegenover anderen”. En wat is er oneerlijk als iedereen evenveel mag ‘profiteren’ van deze regel? Profiteren tussen aanhalingstekens, want het is niet alsof studenten in een vacuüm leven en een pauze kunnen nemen van hun vervolgvakken en hun leven. Een dag heeft nog steeds 24 uur. Een week nog steeds zeven dagen. En de tijd die extra aan de herkansing wordt besteed, gaat ten koste van andere vakken. Om over studievertraging nog maar te zwijgen.

Maar in deze kruistocht tegen ‘profiteurs’ wordt een andere groep over het hoofd gezien. De studenten die de toets in eerste instantie niet gehaald hebben door persoonlijke omstandigheden; een ziekenhuisbezoek, een overleden grootmoeder of een andere zwarte bladzijde in hun leven. Deze worden zondermeer gestraft door ze de kans te ontnemen een normaal cijfer te halen. Als er iets oneerlijk gevonden moet worden, is het dat.

‘Herkansers hebben meer tijd om zich voor te bereiden’, luidt de redenering van de vice-decanen. Maar sinds wanneer is een cijfer afhankelijk van de hoeveelheid tijd die je hebt gehad? Als ik twee weken op vakantie ga, heb ik minder tijd gehad maar dit is niet te zien in mijn cijfer. Volgens deze redenering zouden studenten die het vak opnieuw moeten doen ook maximaal een 6 mogen halen. Dit is (gelukkig) niet het geval dus hier gaat het ze helemaal niet om. Dit zijn slechts oppervlakkige argumenten om zulke onzinnige regels te rationaliseren.

Waar gaat het ze dan wel om? Het riekt naar morele superioriteit. Als je herkanst, verdien je minder en moet je worden gestraft. Maar dit is de middelbare school niet. Het is niet aan de universiteit om de morele rechter te spelen en te bepalen hoe studenten moeten studeren.

Iedereen kan gebruik maken van een herkansing dus er is geen sprake van oneerlijkheid. Laat studenten zelf beslissen of ze gebruik maken van een herkansing of niet. En als ze besluiten om het te doen, straf ze dan niet.

Als je zo graag mensen wilt straffen, word dan gewoon cipier.

Facebook Twitter Whatsapp Mail