Begeleiders, leer van Louis!

Body: 

Voetbalcoaches en begeleiders, zoveel verschillen ze niet. Wouter Marra geeft tips aan begeleiders in de geest van de bondscoach Louis van Gaal.

Een scriptie of een proefschrift schijven is een inspannend en creatief proces. Een begeleider kan je daarin ondersteunen zodat jij jezelf maximaal kunt ontplooien. Maar er zijn gerust genoeg gevallen waarin je het liefste soep van je begeleider wilt koken. Ze zijn ongeïnteresseerd, laten lang op zich wachten en maken onbedoeld demotiverende opmerkingen.

Voetbalcoaches en begeleiders, zoveel verschillen ze niet. Wouter Marra geeft tips aan begeleiders in de geest van de bondscoach Louis van Gaal.

Een scriptie of een proefschrift schijven is een inspannend en creatief proces. Een begeleider kan je daarin ondersteunen zodat jij jezelf maximaal kunt ontplooien. Maar er zijn gerust genoeg gevallen waarin je het liefste soep van je begeleider wilt koken. Ze zijn ongeïnteresseerd, laten lang op zich wachten en maken onbedoeld demotiverende opmerkingen.

Voetbal lijkt wel wat op wetenschap. Ik hoop dat ik niet te veel mensen tegen de schenen schop met dit statement, dus laat ik uitleggen waar ik op doel. In zowel voetbal als wetenschap kom je heel ver als je gewoon goed je best doet, maar het zijn de eigenwijze creatievelingen die het verschil maken. Je kunt een voetballer niet simpelweg zeggen wat hij moet doen en ook het begeleiden van hoogopgeleide studenten en promovendi is een lastige opgave.

Louis van Gaal is natuurlijk zelf een geweldig genie/gestoorde gek, maar hij coacht ook een groep eigenzinnige toppers. Omdat het goed gaat met ‘onze’ Louis en zijn team, wil ik deze gelegenheid graag aangrijpen om wat lessen te trekken uit zijn manier van begeleiden.

Kritiek leveren is een kunst. Louis zegt wat goed gaat, maar schreeuwt wat fout gaat. Directe en duidelijke kritiek dus, ook zeer geschikt bij het begeleiden van een scriptie. Kritiek mag best stevig zijn, maar let wel dat stevige kritiek alleen geloofwaardig is als je betrokkenheid toont met de ontvanger. De desinteresse die straalt uit de feedback op een paper dat je al maanden geleden hebt opgestuurd voelt niet meer als geloofwaardig, zeker niet als je al weer met de volgende bezig bent. Zou Nederland nog spelen als Van Gaal pas tijdens de volgende wedstrijd zijn spelers vertelt wat er de vorige keer fout ging?

Motiveren is een gave. Het is knap dat Louis niet alleen zijn spelers motiveert, maar het ook voor elkaar heeft gekregen dat het hele land al aan de finale denkt. En zelfs kritische conservatieve commentatoren en analisten betrap ik wel eens op enkele on-Hollands positieve opmerkingen over het nationale elftal. Maar met bemoedigende woorden alleen krijg je niemand gemotiveerd. Een begeleider die alleen maar zegt dat het geweldig gaat en geen kritiek durft (of kan) leveren is niet geloofwaardig. Herhaalt Van Gaal keer op keer dat we wereldkampioen worden? Integendeel, hij doet het stap voor stap en overtuigt met goede argumenten dat de volgende wedstrijd gewonnen kan worden.

Voetbalcoaches en begeleiders, zoveel verschillen ze niet. Zowel in sport als in de wetenschap kom je ver met een combinatie van een lange adem en creativiteit. Een les uit het voetbal: een goede begeleider levert directe kritiek en motiveert op een geloofwaardige manier. Natuurlijk moet je als speler doorzettingsvermogen hebben om het beste uit jezelf te halen. Wat dat betreft heeft het schijven van eens scriptie ook wel wat weg van wielrennen... Parijs is nog ver!

Facebook Twitter Whatsapp Mail