UCU’er en TVOH-finalist Thijs gaat voor muzikale carrière

“De mensen op tv zien maar een deel van het jaar dat ik bezig was met The Voice of Holland”, zegt Thijs Veldhuis (22). Zijn muzikale reis in de talentenshow begon met een auditie, gevolgd door drie voorrondes en tot slot de finale en de live-ontknoping op RTL Tonight van 8 mei, waar medekandidaat Ruben er met het felbegeerde platencontract vandoor ging.

Een paar dagen na de live-ontknoping van TVOH bel ik Thijs op. Het was maar kort geleden dat we samen in de studio van Humberto Tan zaten; hij als finalist, ik op een krukje in het publiek. De lange maanden in de spotlights hebben hem goed voorbereid op mijn journalistieke vragen. Als vriendin moet ik een beetje lachen om de weloverwogen antwoorden, maar als journalist snap ik zijn terughoudendheid wel. Tegenwoordig kunnen mensen aan de haal gaan met wat hij zegt, hoe triviaal ook.

In deze twee rollen blikken Thijs en ik terug op het avontuur: van een nummer dat ontstaan is op University College Utrecht tot een uitverkocht TivoliVredenburg en een volledige concertreeks.

Op UCU

Vanaf het moment dat ik Thijs leerde kennen op University College Utrecht, viel zijn muzikale kant al snel op. Als eerstejaars was hij vrijwel elke maandag bij de open-mic avonden in de campusbar. Hij was altijd in de weer met muziek, trommelde klasgenoten op om nummers te produceren en oefende urenlang op de valse piano's in de verlaten UCU-lokalen. Hij studeerde celbiologie en scheikunde, maar hij sprak daar nooit over. Muziek stond altijd centraal.

Tijdens zijn uitwisseling naar Berlijn kondigde hij telefonisch aan dat hij zichzelf had opgegeven voor het nieuwe TVOH-seizoen. Voor mij was het een verrassing. De diepe manier waarop Thijs muziek ervaart en maakt, leek haaks te staan op wat bij TVOH centraal lijkt te staan: de zang. Bij Thijs gaat het om tekst en compositie. Maar zijn drijfveer voor deelname aan het talentenprogramma was simpel: "Ik wil gewoon proberen om mijn eigen muziek een groter podium te geven.” 

Wil het wel proberen, "dat hele muziek maken"

Zijn grootste passie is altijd zijn eigen werk. In zijn studentenkamer ontstond Fly Away, een nummer over de Griekse mythe van Icarus en Daedalus waar hij een eigen interpretatie aan gaf. Icarus zou met zelfgemaakte vleugels van was te dicht bij de zon vliegen, waardoor ze smolten en hij ter aarde stortte. De zorgen over de wereld kon Thijs kwijt in poëtische hervertellingen van zulke mythologieën.

Destijds traden we met Fly Away al op in kleine zaaltjes. Met een zenuwachtig lachje bekende hij toen al dat hij het wellicht wel wilde proberen, “dat hele muziek maken”. Een appje van zijn vader gaf uiteindelijk de doorslag - Thijs stuurde een aanmelding in bij TVOH.

De voorrondes

Via ingezonden video’s in Berlijn moest hij zich online door de voorrondes knokken. Pas bij terugkeer bleek dat hij uit de drieduizend kandidaten was gekozen voor de Blind Auditions. Vanaf dat moment had hij het druk. In de ochtenden zat hij in een collegezaal en in de middagen treinde hij door naar Hilversum voor screenings, de familiegesprekken en repetities. Hij kreeg de gratie van de universiteit om zijn scriptie te verschuiven, wat alleen in zeer uitzonderlijke omstandigheden op UCU wordt toegelaten.

En alles moest in het grootste geheim gebeuren. In een kleine, intieme omgeving zoals UCU was het moeilijk om zo'n deel van je leven verborgen te houden. Slechts een klein clubje vrienden was op de hoogte. “Het is wel een beetje gek. Het was heel leuk dat ik én muziek kon maken én bezig kon zijn met mijn studie. Maar natuurlijk waren het wel twee contrasterende levens. Gelukkig mochten jullie wel mee”, reflecteert Thijs.

Ook wij, de vrienden die van het avontuur wisten en mee mochten naar opnames, waren onder een wettelijke verplichting van TVOH om onze mond te houden. We moesten er een ‘Quitclaim’ voor tekenen. Na maanden van geheimhouding zaten we dan eindelijk in de studio voor de Blind Audition. We zagen de iconische rode, grote stoelen van de coaches. Dat miljoenen mensen later deze opname zouden zien, voelde op dat moment nog volstrekt onwerkelijk.

Thijs kreeg net als alle andere kandidaten een kans van twee minuten. Het podium op en dan weer af in een oogwenk. “Als het niet goed is, lig ik er gewoon echt uit. Alle deelnemers van deze ronden kunnen goed zingen, dus het gaat om die ene momentopname.”

"Ik word gewoon echt serieus genomen"

Tijdens het optreden dacht Thijs amper aan de coaches of de hoeveelheid mensen in het publiek. Zelfs de enorme camera’s die om hem heen draaiden vielen niet op. “Je bent vooral gefocust op het feit dat je het goed moet doen. Om het voor jezelf te bewijzen.” Toch vergat hij nooit om na een optreden naar ons te zwaaien.

Voor hem was de uitkomst gunstig. Zijn eerste optreden met Another Love van Tom Odell leverde hem vier omgedraaide stoelen op en een wervelwind aan complimenten van de coaches. Dat hij erkenning kreeg van professionele artiesten was “bizar. Tijdens het hele programma werd dat steeds duidelijker. Ik word gewoon echt serieus genomen hier.” Het optreden haalde miljoenen kijkcijfers op sociale media.

Nog indrukwekkender was voor mij het moment waarop Thijs zijn eigen nummer mocht zingen, na een verzoek van Susan en Freek. Opeens klonk Fly Away door de studio - het lied dat hij op UCU had geschreven en waar we in de avonden zo vaak naar hadden geluisterd.

De hectische weken

Thijs koos als coach Dinand Woesthoff van de band Kane. Het klikte meteen tussen de twee. “‘Wij lagen zo op één lijn op artistiek gebied.” Dat gaf ruimte aan een versie van The Voice waar ook de alternatieve optredens een plek konden krijgen en de muzikale voorkeur van Thijs bleef daarbij vrijwel intact. Tot de styling aan toe had hij inspraak. De broek die hij tijdens de ontknoping droeg, was gemaakt door de oma van zijn vriend. Het rode pak van de finale was al langer een iconisch kledingstuk: hij droeg het vaker tijdens speciale diners op UCU.

De optredens van de halve finale en de finale vormden de bekroning van zijn deelname en ontwikkeling. Met Going to a Town van Rufus Wainwright bracht hij een maatschappelijk geëngageerd nummer dat aansloot bij zijn eigen politieke zorgen. Huilend eindigde hij het optreden. “Ik zat het gisteren nog terug te kijken en ik dacht echt van … Wauw. Ik ben zo trots op deze prestatie.” In de finale zagen we hem met een vergelijkbaar filosofisch nummer: All These Things I’ve Done. Springend op een piano met protesterende dansers om hem heen.

Ruimte voor artistieke statements

De optredens waren geen klassieke ballads, maar uitgewerkte kleine shows waarin muziek en performance samen vielen. “Er is ruimte overgehouden bij The Voice…Nou ja, om zulke artistieke statements te kunnen maken”, zegt hij zelf. Zo heeft hij precies uit het programma gehaald wat hij voor ogen had: het neerzetten van een kunstzinnig optreden.

En toen de finale was opgenomen? Toen  begon het wachten want de winnaar was nog niet bekend. Alle rondes werden in 2025 opgenomen – dus op het moment dat we de studio verlieten, wist niemand iets. Pas in mei was de ontknoping live te zien bij RTL Tonight.

Werken aan een eigen nummer

In de ‘vrije’ tijd die hiertussen zat, produceerden de finalisten hun eigen nummer. Voor Thijs betekende dat opnieuw weken in de studio, wederom in grote geheimhouding tegenover zijn medestudenten. Hij was megadruk. Maar voor het eindresultaat belde hij weer in extase op: er was voor het eerst ‘echt een nummer helemaal af’.

Samen met een producer werkte Thijs Fly Away uit tot een volwaardig platenstudio-productie. De tekst bleef vrijwel intact, alleen de naam veranderde naar Lovely Day.

Ondertussen was er wekelijks een aflevering van TVOH op de buis. Meteen was Thijs een publieksfavoriet. Zijn Instagram groeide tot 50.000 volgers en stroomde vol met privéberichten: lofzang van fans, meningen over wat beter kon, persoonlijke verhalen. Al zijn optredens werden maandelijks beluisterd door 185.000 Spotify-profielen.

Het is vrij uitzonderlijk om in het publieke oog te belanden met iets dat al een half jaar eerder is opgenomen. “Meestal bouw je bekendheid stap voor stap op. Dat hele traject sla je met zo’n programma in één keer over,” zegt Thijs. Zeker in de eindfase werd hij ook op straat vaker herkend. In de bioscoop keken kinderen hem soms giechelend aan. “Dat is zo’n moment waarop ik denk: oké, dit is dus echt veranderd in mijn dagelijks leven.”

De grootste uitdaging is om te leren jezelf te blijven onder al die aandacht

In die zin voelt het voor Thijs alsof hij twee reizen heeft afgelegd. De eerste was de talentenshow zelf, de tweede de mediastorm die kwam. De grootste uitdaging is om te leren jezelf te blijven onder al die aandacht, zegt hij.

Gelukkig biedt UCU ook een vorm van relativering. Op de internationale campus kennen veel studenten het programma niet. Daar blijft hij vooral gewoon een student.

De toekomst is muziek

Wie de live-ontknoping heeft gezien, of in die dagen Instagram opende, wist het al: Ruben werd uiteindelijk de winnaar van TVOH 2026. De finalisten, die in de maanden van het gezamenlijke avontuur dicht bij elkaar stonden, gunden elkaar de prijs. En eigenlijk was het doel van Thijs allang bereikt: “Het vinden van dat grotere podium is uiteindelijk zeker gelukt.”

Na de bekendmaking van de winnaar renden talloze camera’s op de artiesten af, die met grote jurken en sprankelende pakken pas later kwamen aansluiten bij de open borrel. De transformatie van opgedofte artiest naar ‘gewoon’ Thijs gaat snel.

De dag na de finale kondigde hij zijn eerste concert aan

En na maanden van studio’s, camera’s en geheimhouding was er ook weer ‘gewoon’ even tijd. Samen even bijkletsen ging iets makkelijker. Niet dat Thijs lang stil zat. De dag na de finale kondigde hij via een Instagram-filmpje, nonchalant leunend over de railing bij de Utrechtse grachten, zijn eerste concert aan. Nergens anders dan bij thuishaven TivoliVredenburg.

Binnen vijf minuten was de show volledig uitverkocht. Door de grote vraag werden extra concerten toegevoegd, waardoor zijn eerste tour door Nederland nu een feit is. Deze herfst zal Thijs, naast het afronden van zijn scriptie, in acht uitverkochte zalen spelen. Tijdens die shows zal ook Lovely Day te horen zijn. Met een getraind oor horen de bekenden van Thijs misschien de klanken van Fly Away er nog doorheen.

Voor nu laat hij een master erbij zitten. Zoals hij al zenuwachtig beloofde aan zichzelf in zijn tweede jaar op UCU, is het door TVOH nu werkelijkheid geworden: zijn ogen staan compleet gericht op een carrière in de muziek.

De opa van Thijs

De opa van Thijs is voor de UU'er die al wat langer op de universiteit rondloopt geen onbekende.Thijs is de kleinzoon van Jan Veldhuis, voormalig voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Utrecht. Toen Jan Veldhuis net met pensioen was, was hij van zins om de Dies nog bij te wonen. Maar hij zegde af. Er gebeurde iets wat belangrijker was op die verjaardag van de UU: zijn eerste kleinkind zag het levenslicht. Het Ublad, de voorloper van DUB, vond dit leuk nieuws en schreef: “De gelukkige grootvader vertoefde [tijdens de Dies, red] aan de wieg van zijn bijna acht pond zware kleinzoon Matthijs.”