Nominatie campuscolumnist
HOLY FUCK
Afgelopen week heb ik me afgevraagd hoe je een gevoel vastlegt en koestert. Op vakanties koop ik een ansichtkaart en schrijf ik op de achterkant wat voor leuke dingen er allemaal zijn gebeurt. Dan kan ik altijd terug lezen hoe leuk ik het heb gehad. Maar van ‘iemand zijn bed voor de eerste keer bezoeken’, bestaan geen ansichtkaarten. Hoe ga ik nu vastleggen dat ik me nog nooit zo gezien en gewild heb gevoeld? Ik kan je vertellen dit was een ansichtkaart waard.
We waren complete vreemden van elkaar en de lijntjes tussen ons om op dit huisfeestje te komen waren lang. We maakten voor een fractie van een seconde oogcontact. Ik glimlachte naar je en keek daarna snel weg. Welke uitdrukking mijn gezicht ook maakte, schijnbaar werkte het. Je twijfelde geen moment om je voor te stellen en voor ik het wist stonden we te kletsen. Vol ongeloof bedacht ik me, hoe kon deze man, welke er zo goed uit ziet, met mij willen praten? Wauw, dit is leuk!
Na een 3,5 jaar durende, vrij seksloze relatie gehad te hebben, is de eerste flirtinteractie een hele ervaring. Helemaal als je na de break-up een half jaar als non hebt geleefd. De uitspraken, ‘de gelegenheid komt op het moment dat je het het minst verwacht’ en ‘juist wanneer je niet zoekt, zal de mogelijkheid zich voordoen’, vond ik altijd grote onzin. Ik verwachtte toch al niet echt dat iemand interesse in mij zou hebben. Maar blijkbaar zit er toch een kern van waarheid in. Dit feestje verwachtte en zocht ik niets, maar jij vond mij wel.
Je vond ook dat het op een gegeven moment wel tijd werd om naar huis te gaan. Mijn naïeve gedachten vonden ook dat het wel bedtijd was, maar ik wist donders goed wat er kon gebeuren als we samen dit feestje zouden verlaten. Ik maakte het makkelijker en luchtiger door tegen mezelf te zeggen, ‘ik fiets wel gewoon mee naar jouw huis en als we er zijn en ik voel het niet meer, dan ga ik gewoon weer weg’. Maar nieuwsgierig als ik ben, moest ik toch wel even mee naar binnen en kijken hoe jouw huis eruit zag.
Het huis, dat zag er niet uit. Wat een goor mannen krot. Maar jouw bed, dat lag lekker en je kon me niet meer gezien en gewild doen voelen. Op dat moment wist ik het zeker, dit is hoe het moet voelen. Die 3,5 jaar aan lariekoek hiervoor kon met geen mogelijkheid hieraan tippen. Nu dat ik er aan terug denk ben ik mezelf zo dankbaar dat ik stoer genoeg was om dit te doen. Als je me een half jaar geleden had verteld dat ik met iemand mee naar huis zou gaan, dan had ik je voor gek verklaard. Maar hier zijn we, het is gebeurd. Misschien was het geen liefde en vooral lust, maar holy fuck voor dit spektakel zou ik een ansichtkaartje willen hebben.
Holy Fuck, door Caitlin Amels, is een van de genomineerde columns voor de campuscolumnistwedstrijd van 2026. De winnaars zullen woensdag 14 januari bekendgemaakt worden tijdens de nieuwjaarsreceptie van DUB. De twee winnaars (één voor de Nederlandstalige pagina en één voor de Engelstalige pagina) ontvangen beiden het Erik Hardeman-stipendium van 1000 euro en publiceren in het jaar 2026 elke drie weken een column op DUB.
Reacties
We stellen prijs op relevante en respectvolle reacties. Reageren op DUB kan door in te loggen op de site. Dat kan door een DUB-account aan te maken of met je Solis-ID. Reacties die niet voldoen aan onze spelregels worden verwijderd. Lees eerst ons reactiebeleid voordat u reageert.