Dag uit het leven van een sjaars

Het is dinsdagochtend en de wekker gaat af. Tijd voor college. Of ga ik skippen? Ik strompel toch maar naar de uni. De sfeer is heel anders dan toen ik nog op de middelbare school zat.

Toen kende je alle leerlingen en docenten, werden er grappen gemaakt en was je de hele dag op school. Nu ken je een aantal medestudenten, let je (enigszins) op en heb je weinig contacturen. Aantekeningen maak je voortaan op je laptop en er is geen Magister die je agenda bijhoudt; dat doe je zelf.

Na het college fiets ik naar mijn nieuwe thuis. Ik wil lunchen met een broodje hummus, maar als ik mijn keukenkastje opentrek, verschijnt er iets groens. Shit.

Ik stapel het beschimmelde brood op de overvolle prullenbak. Wandelend naar de supermarkt voor brood fantaseer ik over een troostsnack.

Het wordt een kaasstengel. Na de lunch ga ik een rondje hardlopen en doe ik mijn huistaak. Lekker actief om op te warmen voor vanavond.

Iedereen in huis heeft een eigen schoonmaaktaak die elke week gedaan wordt. De huisjongste heeft de vervelendste taak, bij ons de woonkamervloer, en de huisoudste de chillste.

Zodra de vloer weer blinkt, werk ik aan de eettafel aan een presentatie voor de werkgroep van morgen. Ondertussen klets ik met wat huisgenoten - die al aan het koken zijn - over hun avondplannen. Het lijkt erop dat ik sommigen vanavond nog ga tegenkomen…

Later fiets ik naar een supermarkt in de buurt van mijn roeiploeggenoot om boodschappen te doen voor het wekelijkse ploegeten. Paratha’s met tzatziki, mangosalade, gegrilde aubergine en ingelegde ui staan op het menu. Andere ploeggenoten gaan koken en degenen die nog niks hebben gedaan doen de afwas. Vaatwassers hebben we tenslotte niet.

De box staat aan, de eerste wijnflessen gaan open en de eerste bierturfjes verschijnen op de streeplijst. Het is zo’n borrel waarbij niemand van tevoren weet hoe de avond eindigt. Een ‘borrel met kans op feestje’, zoals ik dat noem. En dat feestje wordt uiteraard gevierd in de club Poema als echte sjaars ;).

Niet alle dagen zien er natuurlijk uit zoals deze. Als eerstejaars loop je soms tegen een hoop dichte deuren aan. Toch staat er altijd wel ergens een raampje open. Gun jezelf de tijd om te ontdekken wat bij je past. Zo heb ik bij verschillende verenigingen gekeken voordat ik me ergens helemaal thuis voelde. Wie weet kom ik je daar tijdens de UIT wel tegen.

Annemarijn is een van onze columnisten die schrijven over zaken die hen als student bezighouden. Deze rubriek Studentenblik (en Students' Viewpoint op de Engelse pagina) is de plek waar studenten van de Universiteit Utrecht hun kijk op het universitaire- en studentenleven delen. Medewerkers van de UU doen dit in de columnreeks Medewerkersblik en Staff’s  Viewpoint. 

Lijkt het je leuk om ook columns voor DUB te schrijven? Stuur onze hoofdredacteur Bas Mesters dan een mailtje.