Toekomststress

Als ik na een lange week op de universiteit mijn laptop openklap en het bekende The Office-deuntje het huis vult, roept mijn huisgenoot: ‘Alweer?!’ 

Alweer kies ik ervoor om mijn avond door te brengen met een stel personages die ik al honderden keren op mijn scherm heb getoverd. En zijn het niet Michael, Dwight en Pam, dan zijn het wel Joey, Monica en Phoebe. 

Ik ben vaak voor gek verklaard vanwege mijn obsessie met het herbekijken van series; een zinnetje of twee mee fluisteren wordt niet altijd in dank afgenomen. Maar toch kan ik niet stoppen met mijn verslaving. 

Want oh, wat is het toch fantastisch om te weten wat gaat komen.

Het is een rustgevende luxe die in het echte leven ver te zoeken is. Net als je denkt het uitgevogeld te hebben, vallen binnen de kortste keren al je plannen in duigen. 

Ik schreef al eerder over de keuzestress die studenten dagelijks tergt, maar nu het einde van mijn bachelor akelig dichtbij komt, ervaar ik deze wanhoop als nooit tevoren. Want wat gebeurt er nadat ik de laatste punt achter mijn scriptie heb gezet?

Gezellig bijkletsen met wat vriendinnen verandert al gauw in een sessie toekomst stress. De een denkt aan een jaartje ertussenuit; even reizen. De ander wil doorpakken, want zonder masterdiploma is het lastig om een goede baan te bemachtigen. Stage lopen en wat praktijkervaring opdoen klinkt ook niet verkeerd. Onze conclusie: de naderende vrijheid is overweldigend.

Want waar ik in mijn tussenjaar nog de druk voelde om een vervolgopleiding af te ronden, is dat anders met die oh-zo-bekende gele koker in zicht. 

Straks is het volledig aan mij; ik kan alle kanten op. 

Met die beangstigende gedachte in mijn achterhoofd worstel ik mij door mijn laatste semester heen. Tussen de essays door, struin ik het internet af op zoek naar passende masters en gave stageplekken in de media, al jaren de plek waar ik mezelf zie belanden. Toch blijft mijn brein twijfel zaaien. 

Wat als het niet gaat zoals gepland? Wat als ik niet word toegelaten tot die ene master? Wat als ik grandioos faal tijdens mijn eerste ‘grote-mensen-baan’?

Wat als ik de verkeerde dromen droom? 

Hoe heerlijk zou het zijn om mijn eigen levensfilm alvast te kunnen bekijken. Even te zien dat het allemaal goed komt. Of niet, maar dan ben ik tenminste voorbereid. 

Tijdens een avondje bellen met een vriendin die ik heb ontmoet tijdens mijn uitwisseling, kom ik tot een prettig inzicht. Ik hoopte op Australië, maar het werd Japan. In eerste instantie ongewild, maar achteraf het mooiste toeval. Het leven valt niet volledig uit te stippelen. En dat is maar goed ook.

Daarom besluit ik het allemaal los te laten en te genieten van mijn laatste weken hard studeren. Immers, ook dit begon ooit als een ongewisse droom. 

Het leven mag dan onvoorspelbaar zijn, maar mijn kijkgedrag is dat allang niet meer. En als ik dan toch verlang naar wat zekerheid, druk ik gewoon weer op ‘volgende aflevering’. 

Studentenblik,  en Students' Viewpoint op de Engelse pagina, is de plek waar studenten van de Universiteit Utrecht hun kijk op het universitaire- en studentenleven delen. Medewerkers van de UU doen dit in de columnreeks Medewerkersblik en Staff’s  Viewpoint. Lees ze allemaal!