Gedicht over trage UU in muurschildering op Langeveldgebouw

Het is een zonnige doordeweekse middag. Mensen zitten op bankjes te lunchen op het plein tussen de Universiteitsbibliotheek Uithof (UBU) en de Spar op het Utrecht Science Park. Voorbijgangers werpen af en toe een blik omhoog naar de steiger die voor het Langeveldgebouw staat. Daarboven werkt de Utrechtse kunstenaar Cika Annemae aan de nieuwe muurschildering op de campus. Ze zet met stoepkrijt het ontwerp op de muur, kleurt de tekening in met roze, blauw en oranje en werkt die af met dikke zwarte randen. 

In de loop van de week vormen zich op de muur een koffiekopje en een slak waarin een gedicht staat. “Ik heb een slak geschilderd, omdat het gedicht over de trage overlegcultuur op de universiteit gaat”, zegt Cika. “En ik schilder wel vaker slakken. Dat vind ik een beetje een ondergewaardeerd dier.” Ze koos voor een koffiekopje, omdat mensen op het plein samenkomen om even wat te eten en te drinken. “In het gedicht gaat het ook over koffiekopjes. Op die manier verwijs ik ook weer naar het gedicht.” 

Nieuwe inrichting plein
Voor de kunstenaar is het bijzonder om de muurschildering op het universiteitsgebouw te maken. Cika: “Ik heb zelf zeven jaar geleden Liberal Arts & Sciences aan de Universiteit Utrecht gestudeerd en destijds kwam ik vaak op dit plein. Toen had ik nog geen idee dat ik hier later een muurschildering zou gaan maken. Maar de Uithof kan wel iets opvallends gebruiken. Ik vind het leuk om iets op straat te maken wat andere mensen kunnen zien.”

De muurschildering moet het plein opvrolijken en is onderdeel van een groter herontwikkelingsproject. De aankomende periode wordt het plein opnieuw ingericht met nieuw meubilair, planten en bomen. En in het leegstaande pand tussen de pizzeria Tri Colore en broodjeszaak Eat Out komt een buurthuis. Hoe lang de muurschildering van Cika te zien zal zijn is echter de vraag. Op termijn zou de universiteit het Langeveldgebouw willen slopen. 

Impact met scriptie
Het idee voor de muurschildering komt van U-raadslid Lucas Meijer Galan van partij Rups. Hij moest bij zijn scriptie voor de bachelor Bestuurs- en organisatiewetenschap bedenken hoe hij met zijn thesis impact kon maken. Tijdens het schrijven van zijn scriptie volgde hij een cursus poëzie. “Bij de cursus bedacht ik mij dat ik dat met een muurgedicht wilde doen. Zelf sta ik altijd even stil bij een muurgedicht om dat te lezen. Ik vind het een leuke manier om een boodschap over te brengen.” 

Lucas stuurde een medewerker van Campus & Facilities, met wie hij al contact had voor zijn scriptie, een mailtje met het idee voor zijn muurgedicht. “Ik kreeg meteen een ‘ja’ terug en het bericht dat er budget was gereserveerd. Echt bizar dat het na één mailtje al geregeld was.” 

Zo snel als hij een eerste toezegging had, zo lang duurde een definitieve bevestiging. Na maandenlang wachten, hoorde hij eindelijk dat het project van start kon gaan. Zijn eigen ervaring sluit toevalligerwijs aan bij zijn onderwerp voor zijn thesis en zijn gedicht. Die gaan beide over het samenwerken en de trage overlegcultuur op de universiteit. 

U-raadslid Lucas Meijer Galan in februari voor de muur waar de muurschildering komt. Foto: DUB. 

Studenteninitiatief 
Lucas onderzocht in zijn thesis de samenwerking in verschillende Living Labs van de Universiteit Utrecht (UU). Dat zijn proeftuinen waarin studenten, medewerkers en maatschappelijke partners samenwerken om oplossingen te vinden op het gebied van duurzaamheid. Hij kreeg van respondenten terug dat het op de universiteit soms lang duurt voordat projecten lopen. “We willen op de universiteit elkaar graag helpen”, zegt Lucas. “Maar voordat beslissingen worden genomen, moeten deze langs allerlei vergadertafels. Hierdoor duurt het lang voordat iets van de grond komt.”

Lucas kan nog niet helemaal geloven dat zijn naam op de zijkant van het Langeveldgebouw pronkt. “Het is een gek idee dat mijn gedicht op een muur staat”, zegt hij. “Er lopen veel mensen langs en velen ontmoeten elkaar in de pauze op het plein. Ik hoop dat ze even zullen stilstaan en het gedicht zullen lezen.” 

Hij vindt het heel tof dat de universiteit openstaat voor zulke studenteninitiatieven. Lucas hoopt daarom dat hij met de muurschildering de bekendheid van zulke studentenprojecten kan vergroten, waardoor andere studenten in de toekomst sneller met hun eigen voorstellen naar de universiteit komen. 

Het gedicht van Lucas met de titel In beweging:

traag schuift een gedachte door ruggen van stoelen
via opmerkingen en wijzende vingers
langs koffiekopjes, werktafels en een feedback

hier laat je zon schijnen op onwaarschijnlijk
zodat datgeen wat overblijft 
geen onmogelijkheid 
maar een zoektocht is