‘Ik wil laten zien dat het echt mogelijk is om meer te doen’

Het interview doet niet onder voor een gemiddelde campagnebijeenkomst van een lokale politieke partij. Met wat oneliners weet Thomas zijn doel krachtig over te brengen, om te besluiten met de slogan: “Het kan wel”. 

Samen met zijn vader die advocaat is en zijn  broer Jasper (23) die in 2024 zijn bachelordiploma haalde aan het Utrecht Law College zamelen ze geld in om en medische hulpgoederen en speciale ambulances te kopen voor Oekraïne. De fondsenwerving is nu een maandje van start. Maar daar is een traject van bijna een half jaar aan vooraf gegaan.

Het was Thomas die met het idee kwam. Tijdens een pauze las hij las over weer een aanval op Oekraïne en besloot toen iets te willen doen voor het land in oorlog. "Protesteren is echt fantastisch, maar ik wil laten zien dat het echt mogelijk is om meer te doen als je dat echt wilt, ook als je jong bent.” Zeker omdat het hem opvalt dat vooral oudere generaties in actie komen, “terwijl onze leeftijdsgenoten vechten aan het front”. Iets wat het drietal nog meer motiveerde om zelf de mouwen op te stropen. Daarbij gaat het de familie Andriesse niet alleen om de front-ambulances, maar ze hopen ook anderen te inspireren om ook iets te doen.

Droom groot
Inmiddels is de eerste ambulance gekocht en meer moeten er volgen. Frontambulances zijn niet de ziekenwagens zoals we ze hier in Nederland kennen. Het zijn auto’s met alleen een brancard en de eerste benodigdheden om een leven te redden. Ze hebben vierwielaandrijving voor onherbergzame wegen en zijn legergroen geverfd.

De voorbije maanden waren niet de gemakkelijkste, zegt Thomas. “Opgeven was vaak de makkelijke optie en daar doorheen breken vond ik moeilijk.” Maar opgeven deed het drietal niet. Hoewel al het papierwerk, het leggen van contacten, het plannen en straks die kant op rijden, was het overtuigen van verschillende mensen misschien wel het aller moeilijkste. “We moeten onszelf bewijzen.” Want dat is volgens Thomas nodig voor de volgende stap in de actie, die bijna gerund wordt als een bedrijf. “Voordat mensen instappen, willen ze eerst zien dát we het kunnen.” Uiteindelijk hoopt hij ook bedrijven aan zich te binden, en zo nog veel meer te kunnen doen.

Dat kan ook vanuit een meer coördinerende rol. “Het opbouwen van een logistiek netwerk is lastig. Maar als we dat straks hebben, kunnen we ook andere mensen gaan helpen die iets willen betekenen voor Oekraïne.” Zo zouden ook anderen bijvoorbeeld een ambulance naar Oekraïne kunnen rijden als ze dat willen.

Het type ambulance dat naar Oekraïne gaat, foto Thomas Andriesse

Hulp uit onverwachte hoek
Je zou bijna vergeten dat Thomas, naast zijn werk voor deze actie – “Ik ben er zes uur per dag mee bezig” – ook nog studeert. Hij is bezig met zijn tweede jaar Rechten. En dan gaat hij ook nog de nodige colleges missen als hij in maart naar Kiev in Oekraïne gaat rijden. 

“Dat wordt nog een heel avontuur. Het kost ongeveer anderhalve week om een ambulance daar te krijgen. En er is natuurlijk oorlog.” Dus het is bijna zeker dat ze een keer een schuilkelder moeten opzoeken, denkt hij, want de aanvallen vanuit Rusland houden maar niet op.

Thomas vertelt dat hij hulp kreeg uit onverwachte hoek. De onderwijsdirecteur van zijn studie had gelezen over de actie en stuurde Thomas een e-mail. “Hij vroeg eigenlijk gewoon hoe hij ons kon helpen. Dus we zijn een keer met hem gaan zitten en hij wil graag meedenken hoe ik een en ander kan combineren met mijn studie.” 

Thomas hoopt dat er misschien meer mogelijk is als meer UU-studenten zich bij de actie aansluiten. “Misschien kunnen we het wel UU-breed oppakken! Studenten communicatie kunnen campagnes opzetten, rechtenstudenten kunnen kijken naar alle wetten en regeltjes, geneeskundestudenten kunnen meerijden om te zien hoe de zorg er aan toe gaat in oorlogsgebied en bedrijfskundestudenten kunnen meedenken over het inkoopbeleid.” 

Hulp komt sowieso van alle kanten. Naast veel media-aandacht – met onder andere een artikel op NOS.nl en RTV Utrecht en een interview op NPO-radio 2 – krijgen ze ook veel spullen. Thomas blijft er nuchter onder: “Al die media-aandacht is leuk. Maar uiteindelijk zijn donaties veel belangrijker.”

Humanitaire actie
Het drietal probeert ook te leren van andere acties voor Oekraíne, zoals de actie van het televisieprogramma Even tot Hier, eind vorig jaar die ook geld inzamelde voor ambulances. “Wij zijn eerder dan zij begonnen, maar we hebben wel contact met Tatu (Transport Ambulances To Ukraine, red) en willen van hen leren. Uiteindelijk hebben we hetzelfde doel en draait het helemaal niet om onszelf.”

Tot besluit wil Thomas nog benadrukken dat het gaat om een humanitaire actie. “We willen gewoon de gewonden helpen en niet bijdragen aan de oorlog,” vertelt hij. “Mijn vader heeft bijvoorbeeld ook Russische vrienden. Die krijgen al genoeg over zich heen. We zijn niet tegen hen omdat ze daar toevallig geboren zijn.”

Wil je op de hoogte blijven van de actie, kan dat via Instagram.