De uitwassen van hospiteren: van vleeskeuring tot hospitinderen

Body: 

De kamernood is hoog. Dat maakt van sommige bewoners van studentenhuizen niet de leukste mensen. Zo moeten kamerzoekers voor een hospiteeravond drank meenemen of seksueel getinte vragen beantwoorden. Komen ze voor kamers die niet bestaan of worden ze onderworpen aan een vleeskeuring.

Read in English

Wie een kamer in een studentenhuis wil, moet vrijwel altijd hospiteren. Je wordt door het huis uitgenodigd om kennis te maken. Vaak samen met een aantal andere gegadigden. De zittende huisgenoten proberen door het stellen van vragen te kijken of jij bij hun in huis past. Kiezen is vaak moeilijk waardoor sommige huizen soms de raarste dingen verzinnen voor hun hospitanten. Hierbij wordt soms volledig voorbijgegaan aan de gevoelens van de kamerzoekers.

Het extreemste geval tekenen we op uit de mond van Yuri (24), universitair student in Delft en bewoner van een mannenhuis. “Eens in het jaar organiseren we wat we noemen een Hospitinderavond. Dan gooien we een van onze kamers online, kiezen een stuk of wat mooie dames uit en zeggen dat ze een flesje Limoncello of iets anders mee moeten nemen. Dan gaan we een avondje zuipen met de dames en bellen ze vervolgens allemaal op met de boodschap dat ze het niet geworden zijn.”

Dat je morele kanttekeningen kan plaatsen bij deze traditie, daar moet Yuri niks van weten. “Je moet het zien als geintje, dat is alles. Bovendien komen de dames er nooit achter dat het een grote grap was en hebben ze een gezellige avond. Er zijn ergere dingen.”

Wie wil je doen? Totaal niet relevant

Inderdaad extreem, maar verhalen over hospiteeravonden die niet altijd netjes verlopen, hoor je vaker. Universitair student Paul (22) bijvoorbeeld, kwam voor een nare verrassing te staan toen hij ging hospiteren bij de IBB. “Toen ik binnenkwam was iedereen al dronken. Ik was in mijn eentje. Toen gingen ze vragen welke vrouw in de kamer ik zou doen. Dat was totaal niet relevant voor de hospiteeravond. Dat waren gewoon dronken mensen die niet door hadden hoe ver je kan gaan.”

Hij maakte er een grapje over. “Verder ben ik er niet op ingegaan. Ik wilde die kamer in eerste instantie – maar toen ik dit soort vragen kreeg, hoefde het niet meer. Uit beleefdheid ben ik niet weggelopen.”

Paul zegt geen moment in de verleiding te zijn gebracht om daadwerkelijk antwoord te geven op de impertinente vraag, maar dat dit soort dingen gebeuren snapt hij wel. “Het concept van een hospiteeravond is dat je mensen hebt die ergens bij willen horen, en bereid zijn om hier ver in te gaan. Dat geeft macht die mensen soms gaan misbruiken. Ik hoor regelmatig horrorverhalen van vrienden.”

Echt niet cool om misbruik te maken van de kamernood

Wie zo’n horrorverhaal heeft is voormalig student Rosa (27). Zij bleek slachtoffer van een dubieuze hospiteeravond in Utrecht, qua karakter rakend aan die van Yuri. “Ik was uitgenodigd door een mannenhuis. Die hadden vooral vrouwen uitgenodigd en ons allemaal gevraagd drank mee te nemen. Vervolgens werden ze heel lam, ging het helemaal niet meer over een kamer, en wilden ze vooral zat worden met een heleboel vrouwen in hun huis.”

Voor Rosa was het gelijk voelbaar dat er iets niet klopte. “Er werd helemaal niet gevraagd wie je was, wat je deed; al die ‘normale’ hospiteerdingen werden overgeslagen. Er hing een hele onveilige sfeer.” Ze hoefde niet lang na te denken hoe ze deze situatie moest pareren: “Ik was tien minuten later weg. De run op kamers was toen ook gigantisch, dus iedereen wilde supergraag een huis. Het was echt niet cool om daar op zo'n manier misbruik van te maken.”

Zijn jullie helemaal gek geworden

Ook Agnes (23) kan inmiddels meepraten over huizen die het niet zo nauw nemen met de gevoelens van hun hospiteerkandidaten. De hospiteeravond van een paar maanden geleden in Lombok sloeg alles. “Ik moest nadat ik aankwam, met nog zes andere jongens en meisjes samengepakt in de hal wachten. Er werd ons niet verteld waarom. Ik snapte er niks van. Op een gegeven moment werden we de huiskamer ingeroepen, en moesten we in een rijtje gaan staan. De bewoners zaten op banken zwijgend en giechelend naar ons te kijken.”

Nu ze er aan terugdenkt, wordt ze weer boos. ”We hadden geen flauw idee wat we moesten doen. Na een tijdje gestaan te hebben zei het meisje dat ons opgehaald had  uit de hal, dat we terug moesten naar de hal. Toen we daar vijf minuten stonden, kwam het meisje aan drie van ons vertellen dat we het niet geworden waren en dat we moesten vertrekken.”

Agnes was één van hen. De andere drie mochten op gesprek. Totaal verbijsterd is ze naar huis gegaan. Achteraf neemt ze het zichzelf kwalijk dat ze niet boos is geworden. “Ik had eigenlijk die kamer in willen lopen om te vragen of ze helemaal gek waren geworden. Maar op zo’n moment doe je dat niet.”

De vraag wat je kan doen aan dergelijke misstanden blijft onbeantwoord. Volgens Agnes is het essentieel om jezelf te blijven en je grenzen te bewaken. “Je moet je niet gek laten maken, en goed blijven nadenken. ‘Voelt dit goed voor mij?’ En het is ook belangrijk om altijd te onthouden: het is maar een kamer. En als die mensen gestoord zijn, wil je er toch niet wonen.”

Ze doen bij ons niet hun beklag

Dat geen enkele kamerzoeker met zijn echte naam* in het artikel genoemd wil worden, is misschien wel te begrijpen. Wie uit de school klapt, is bang kansloos te worden op de overspannen kamermarkt. Geklaagd bij officiële instanties wordt er r niet. De politie, studentenorganisatie Vidius of huurdersorganisaties zoals het Huurteam en Boks geven aan geen meldingen binnen te krijgen van praktijken zoals in dit artikel beschreven.

Ook studentenhuisvester SSH geeft aan geen meldingen te krijgen van vreemde voorvallen tijdens hospiteeravonden: “We hebben veel contact met huurders, en we horen nooit dat kandidaten vreemde dingen hebben moeten doen op een hospiteeravond”, zegt Anne Schulze van de SSH. “Daarmee is natuurlijk niet gezegd dat het ook nooit gebeurt, maar ze doen in elk geval niet bij ons hun beklag.” Van valse hospiteeravonden heeft ze nog nooit gehoord. “Dat klinkt ons heel vreemd in de oren.”

De vertegenwoordigers van SSH-huurders Boks zegt het te spijten dat “huizen hospitanten gekke dingen laten doen of zelfs 'neppe' hospiteeravonden organiseren. Het is al spannend genoeg om - soms vanuit een andere stad - te hospiteren in een huis. In dat geval vinden wij dat huizen misbruik maken van het hospiteersysteem.”

Secretaris en vicevoorzitter Lauren Bruijning van Boks zegt tot dusver geen signalen gehad te hebben over misdragingen tijdens hospiteeravonden. “We hebben dit soort verhalen nooit gehoord van mensen die meerdere keren hebben gehospiteerd voordat zij een passende kamer vonden. Mocht dat zo zijn dan is dat zeker iets wat wij met de SSH zouden bespreken om te zoeken naar een oplossing. We zijn vanuit Boks juist voorstander van het hospiteerrecht en zouden inbreuk of wangedrag erg serieus nemen. We horen dan ook graag wanneer dergelijke situaties zich ook in SSH huizen afspelen."

*De echte namen van de studenten in dit artikel zijn bekend bij de redactie.

Facebook Twitter Whatsapp Mail