Vind je je werk nog wel leuk?

Body: 

Baaierd moet in een simulatiespel een universiteit redden. Maar wie heeft daar nu wat aan?

Aan: Ina@spelorganisatoren.its.uu.nl
Betreft: vind je je werk nog wel leuk?
Bijlage: give-away

Ha Ina,

Ik wil je ten eerste nog even melden dat ik heb genoten van de gezellige gamedag die jullie in opdracht van de directie ITS voor het personeel, externen en vertegenwoordigers van faculteiten georganiseerd hebben.

Volkomen op het verkeerde been gezet, kwam ik erachter dat er niet voor een aantal externen een game in elkaar gezet was, maar door een aantal externen. Zij hadden een rollenspel met zichzelf in de hoofdrol bedacht aan de hand van een aantal “cases” aangereikt door jullie. Ik mocht niet alleen getuige van dit spel zijn, ik moest er aan meedoen! Niks rustig aanhoren en gehoord worden. Was dat even schrikken. Ongelukkige. Ik had het kunnen weten, want op mijn badge stond al bij binnenkomst een groepsnummer.

Twaalf crisisinterventieteams van acht personen waren van tevoren geformeerd. Zij moesten ieder op eigen wijze een bedachte universiteit uit de brand helpen. Jaha, geen sinecure als elk team dezelfde kansen moet krijgen om zich uit te leven op die toneelspelers en het ook nog eens een eerlijk spel moet blijven. Dat was het dan ook niet, want eigenlijk was alles toegestaan: afkijken, spioneren, storen en omkopen. De jury deelde als beloning balletjes uit. Het enige wat niet mocht is dat ieder op zijn eigen manier het probleem oploste. Dát had ik niet helemaal goed begrepen … .

Natuurlijk zat ik in een uitstekend team. ITS’ers zijn meestal wel goed! We deden dan ook van harte ons best om de universiteit van Woudschoten weer op de goede weg te helpen. Maar daar had niemand om gevraagd! Niks oplossingen bedenken, niks confronteren.

Ik was bijvoorbeeld zo dom om ene Gerda, sacherijnige, contactgestoorde, vastgeroeste manager van een prima medewerker te vertellen dat ik vond dat ze een slechte leidinggevende was! Maar dát was niet de bedoeling. Time-out! Zei ze zelf. Ik had haar moeten vragen of ze last van opvliegers had. Of ze haar werk leuk vond. Oh, modieuze gewetenloze empathie.

Nou was ik niet van plan een brief te schrijven, maar je vroeg het winnende team per mail : “Het zou leuk zijn als jullie kunnen aangeven wat voor je groep uitmaakte dat je goed scoorde. We kunnen er wat aan hebben.”

Welke drie denkfouten worden met deze vraag door het organisatieteam gemaakt? (6 ballen te verdienen)

Ten eerste dat het winnende team iets kan vertellen dat nog niet bekend is. Na een minuut observatie van ons team wist je al scherp te melden dat we niet samenwerkten. Waardoor die samenwerking onmiddellijk van de grond kwam!
Ten tweede dat het organisatieteam wat aan een antwoord van het winnende team zou hebben. Want is het ok is om precies dat te doen wat er voor je bedacht is en van je verwacht wordt? Dàt scoorde namelijk.
En ten derde dat een spel als spel de werkelijkheid benadert.

Tot slot een (verboden) Tip: Koop geen goedbedoelde UU-give away’s, zo’n doctoraalmuts kennen we hier niet, is imagoschadelijk voor de Universiteit Utrecht en zeker niet stressverlagend.

Facebook Twitter Whatsapp Mail