Foto Nina van der Bent

Hoe overleef ik toekomststress

Body: 

Nina weet wat ze wil worden als ze later groot is: minister-president. Maar wat is de route daarnaartoe? Tijdens haar studie heeft ze het een en ander geprobeerd om zich voor te bereiden op deze toekomst en ze zegt daarin niet altijd de juiste keuzes gemaakt te hebben. Ze hoopt dat andere studenten leren van haar ervaringen.

Studeren is net als netflixen. De aflevering is voorbij voordat je er erg in hebt en door een gebrek aan inspiratie blijf je hangen voor de volgende . Voor je het weet ben je derdejaars bachelorstudent (of nog erger: masterstudent) en zit de studieadviseur je te stalken over wanneer je nou eindelijk eens afstudeert. Natuurlijk allemaal terwijl je zelf mentaal nog ergens halverwege het eerste jaar hangt. Het allerergste: helemaal niemand bereid je hierop voor. Ik ben er om dat alsnog te doen.

Weet je nog? Toen je bezig was aan de UIT? Toen je dacht dat wonen op de IBB echt het allervetste op de hele wereld was en het ‘corps’ een koor was met hele rare gewoontes? Oké, dat laatste dacht waarschijnlijk alleen ik. Desalniettemin is het  exemplarisch voor de naïviteit waarmee de gemiddelde student aan de universiteit begint. Die naïviteit geeft vervolgens het leven aan een ongekende avontuurlijkheid. Als kersverse student moet en zal je elk detail leren kennen: van gure huisfeestjes op TWC en de Basis uitspelen om... Ja om hoelaat eigenlijk?. Net als je alles een beetje onder de knie hebt, moet je alweer naar De Volgende Fase. En dan krijg je stress.

Niemand en tegelijkertijd iedereen bereid je voor op het grote niets dat  De Toekomst heet. Je weet in ieder geval één ding zeker: die Toekomst wordt significant bepaald door de studieschuld die dient te worden afgelost. Inderdaad, als er één iemand is die wel weet wat er gaat gebeuren in jouw toekomst, is het ome Duo. De komende 50 jaar ben je zijn bitch (pardon my French). Dit geeft vervolgens de nodige financiële prikkel. Hoe kom ik aan een baan met mijn bachelor om die schuld af te lossen?!

Veel studenten verstoppen zich in CV-gerelateerd vluchtgedrag, onder wie ondergetekende om de arbeidsmarktkansen te vergroten. Talloze commissies, werkgroepen, panels, bestuursfuncties en allerlei andere vrijwilligersfuncties worden bemand door mijn type mensen. Dit tijdverdrijf gaat je veel brengen maar de garantie op een welvarende toekomst waarschijnlijk niet. Ik wil je daarom op het hart drukken om  er geen tijd aan te besteden als het je geen plezier oplevert - en dat zeg ik uit ervaring.

Waar je waarschijnlijk wel iets aan hebt, en wat ik uiteraard níet heb gedaan, is stage lopen. Het is een enorm leerzame ervaring waar je leert hoe het echte leven (en dus De Toekomst) eruit ziet, lijkt me. Nadeel is wel dat je elke ochtend beroerd vroeg je bed uit moet en de voorgenoemde gure huisfeestje helaas allemaal moet missen. Het moge duidelijk zijn welke ervaring ik heb opgedaan.

Inmiddels ben ik masterstudent en maak ik eindelijk de studie-uren waar ze je je tijdens de eerste dag van je studie bang mee maken. Helaas heb ik weinig hoopgevend nieuws. Na dit jaar heb ik werkelijk geen enkel idee wat ik ga doen. Het langetermijnplan is nog steeds om minister-president te worden maar de weg daar naar toe moet ik nog uitvogelen. Ik ga denk ik nog maar een master doen.         

           

Facebook Twitter Whatsapp Mail