Ik snap er geen reet van

Body: 

Docenten moeten hun colleges geven voor een anonieme groep. Studenten zitten thuis en missen echt het fysieke onderwijs. Maar hoe kan het, zo vraagt hoogleraar Ruud Schotting zich af, dat de gemiddelde cijfers hoger zijn dan ooit?

Ik doe mijn best, maar ik snap er geen reet meer van. Kent u die uitdrukking? Het zou zomaar een openingszin van dominee Gremdaat kunnen zijn. (Voor de jongeren onder ons: Dominee Gremdaat is een alter ego van cabaretier Paul Haenen die nu figureert in die ontzettend irritante energie commercials op tv, maar dat terzijde).

Tja, dit was waarschijnlijk de slechtste openingszin van een column ooit. Maar toch hou ik die twee basiselementen erin:

Mijn best doen, en er helemaal niks van snappen. Laten we beginnen bij het begin. Ik zou het afgelopen blok Wiskunde voor Aardwetenschappen (AW) gaan geven aan onze circa 160 eerstejaarsstudenten Aardwetenschappen. In eerste instantie ging ik die colleges samendoen met mijn jonge collega die regelmatig in de krant staat vanwege zijn onderzoek en de meest prestigieuze onderzoeksprojecten weet binnen te halen. Bovendien is het ook nog eens een ontzettend goede docent en een onwijs prettig persoon!

Na een week of drie moest mijn collega helaas afhaken. Dus nam ik het eerstejaarscollege Wiskunde volledig over. Geen enkel probleem, ik deed mijn best. Hoe? Ik ging vier keer per week naar De Uithof om de colleges op te nemen. Dat werd fantastisch gefaciliteerd door de UU. Een camera vrouw/man volgde mijn krijtje op vele krijtborden zodat de studenten het idee hadden in de collegezaal te zitten. Ik vond het heerlijk om te doen.

Grappig was dat ik in het Koningsberger gebouw tot twee keer toe een aantal vrouwelijke studenten tegenkwam die zaten te studeren aan de grote tafel voor het kantoor van het Studiepunt Geo. “Hallo meneer”, zeiden ze tegen mij. Ik herkende ze niet, en vroeg: ”Wie zijn jullie?” Zij antwoordden: “We kijken iedere week naar uw filmpjes, en die vinden we heel interessant en leuk”. Zo gaat dat. Ik zie dus helemaal niemand, maar die 160 studenten zien mij wel. Ik mis de studenten ontzettend. Dat meen ik oprecht!

Nu het tweede punt: ik begrijp er geen reet van  (= Rotterdams voor ik begrijp het niet) . Wat is er aan de hand? Mijn online wiskunde college is nog nooit zo goed afgerond: het gemiddelde cijfer was nota bene hoger dan een 7, terwijl we altijd al erg blij waren met iets rond de 6.1. Het niveau van het tentamen was beslist niet lager dan eerdere jaren.

Dit is dus uiterst zorgelijk! Het zal toch niet zo zijn dat het studierendement gebaat is bij die idiote covid19 situatie waarin we ons nu bevinden? Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar ben wel heel bang dat dit ècht zo is. Door het totaal afwezig zijn van de zaken die het studeren aan een universiteit zo ontzettend leuk maken, stoppen jullie als studenten meer energie in het tijd besteden aan de studie. Als hoogleraar en docent zou ik daar dus heel blij om moeten zijn, maar dat ben ik in dit geval helemaal niet. Geenszins. Tot gauw!

Facebook Twitter Whatsapp Mail