Nooit meer organiseer ik een vergadering in De Uithof

Body: 

Hoogleraar watermanagement Ruud Schotting organiseerde een vergadering in het Minnaertgebouw met enkele gasten van buiten de UU. Met het schaamrood op de kaken vertelt hij over de onmogelijke opgave waar hij zijn gasten mee had opgezadeld: het vinden van een parkeerplek.

Er zijn veel dingen in het leven die volstrekt niet te bevatten zijn. Laat ik  voor het gemak er maar een paar benoemen: de oneindigheid van het heelal, zwarte gaten, dat wij allemaal uit atomen bestaan, er zwaartekrachtgolven gedetecteerd zijn, en dat de mens in 1969 op de maan geland is (Ja, dat laatste geloof ik dus ècht). Als je maar lang genoeg over deze zaken nadenkt word je knettergek. Nadenken is volgens mij, naast onderwijs, een van de belangrijkste taken waar we aan/op de UU mee bezig zijn. Toch?

Als je goed nadenkt over het parkeerbeleid van de UU dan is er ook een grote kans dat je knettergek wordt. Ik had een eindvergadering over een vierjarig onderzoeksproject van STW, de Stichting Technische Wetenschappen van NWO. Aanwezig zouden zijn vier directeuren van grondboorbedrijven, een hydrogeoloog van Fugro, een wereldwijde leverancier van geo-intelligence en de voorzitter van een stichting.

We hadden om 10:00 uur afgesproken in een collegezaal van het Minnaertgebouw op de begane grond. Om half elf was er nog niemand van onze gasten aanwezig. We hebben iemand gebeld: “Ja,  we rijden hier al driekwartier rond, maar alle parkeerplaatsen zijn bezet en er rijden hier busjes rond met dames er in. Als we die aanspreken en vragen waar we kunnen parkeren dan zeggen ze”: “Dat weten wij ook niet, maar als u hier uw auto neer zet, dan krijgt u een wielklem”.

Om kwart voor elf kwam één van de genodigden triomfantelijk de collegezaal binnen: “Ik heb hier achter bij het TNO gebouw mijn auto geparkeerd, volop plek. Geen enkel probleem!” Ik heb hem gezegd dat hij onmiddellijk (!) zijn auto daar weg moest halen omdat hij anders met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een wielklem kon krijgen. Die parkeerplaats is vrijwel altijd half leeg omdat Deltares  uit het gebouw van TNO vertrokken is. Hij kwam driekwartier later weer terug naar de vergadering! Om kwart over elf (de vergadering zou om 10:00 beginnen) kwamen de directeuren van de boorbedrijven binnen: WOEDEND! “Hoe is het in godsnaam mogelijk dat we in De Uithof afspreken en er nergens geparkeerd kan worden, zijn jullie helemaal gek geworden?”

Hoe hadden ze dit opgelost? Eén van de directeuren reed in een busje. Toen zijn ze  allemaal naar onze experimentele site (die onderdeel van het STW project uitmaakte) gereden: in de velden achter Diergeneeskunde. Daar hebben ze alle auto’s geparkeerd in een weiland en zijn ze overgestapt in het negenpersoonsbusje. Vervolgens heeft de chauffeur, de eigenaar van het busje en directeur van een van de grootste grondboorbedrijven in Nederland zijn busje geparkeerd naast het Vening Meinisz gebouw, achter de hekken van de bouwactiviteiten. Ze kenden hem, dus dat was akkoord.

Al deze mensen kwamen in het belang van de UU naar De Uithof. Hoe kan dit? Ik zal NOOIT, MAAR DAN OOK NOOIT meer een vergadering in De Uithof organiseren. Ik schaam me werkelijk diep. Maar ja, zo gaan die dingen… Om gek van te worden.

Facebook Twitter Whatsapp Mail