Eensaamheid

Body: 

“Laten we het dit jaar niet onnodig eens zijn.” Het was een van de nieuwjaarswensen die Yvonne van Rooy uitsprak tijdens de nieuwjaarsreceptie van het college van bestuur. Campuscolumnist Dieudonnée van de Willige verbaasde zich hierover.

“Laten we het dit jaar niet onnodig eens zijn.” Het was een van de nieuwjaarswensen die Yvonne van Rooy uitsprak tijdens de nieuwjaarsreceptie van het college van bestuur. Campuscolumnist Dieudonnée van de Willige verbaasde zich hierover.

Er werd wat om gelachen, mensen stootten elkaar aan en de zaal werd wat onrustig. Het is ook een eigenaardige wens: wie wenst haar medewerkers in hemelsnaam meningsverschillen toe? Ik dacht altijd dat bestuurders dromen van een perfect geoliede machine waarin elk stroef radertje onmiddellijk te vervangen valt, maar aan de UU gaat men liever een pittige discussie aan. Niet slecht, maar ergens blijft het vreemd.

Toevalligerwijs werd op diezelfde receptie bekend gemaakt dat ik als eerste campuscolumnist mag aantreden, al wist ik dat nog niet toen Van Rooy haar toast uitbracht. Toen dat eenmaal bekend was kwam er een enorme stroom reacties op gang, die ik met geen mogelijkheid had kunnen voorzien. Samenvatten blijkt lastig, maar ik doe toch een poging: welles, nietes, omdat want gewoon. En dan alles binnen dat spectrum. Meningen van mensen die ik tegenkwam, me opzochten of de moeite namen om te mailen of te reageren op DUB. Zelfs handgeschreven boze brieven!

Nou weet ik uit ervaring dat de drempel om ergens op te reageren vrij hoog is. Vaker lezen mensen iets, haken halverwege af of besteden er daarna geen seconde aandacht aan. Die enorme stroom reacties, zowel positief als negatief, is dus een ontzettende eer – waarvoor bedankt. Ik had me geen beter debuut kunnen indenken en dat allemaal dankzij mensen die het met elkaar oneens zijn. Had iedereen het wel best gevonden, dan was ik toch knap eensaam geweest.

Misschien is er toch wat levenservaring voor nodig, die nieuwjaarswens van Van Rooy. In ieder geval wil ik hem graag delen, en dan vooral met betrekking tot dat hele campuscolumnistgebeuren: laten we het dit jaar niet onnodig eens zijn. Opdat ik u maar vaak mag stimuleren om uw gal te spuwen of uw mening te ventileren. Wel wil ik dan graag één ding afspreken: dat u zelf uw eigen korrels zout meebrengt en die zorgvuldig doseert. Merci!

Facebook Twitter Whatsapp Mail