Studentevaluaties evalueren

Body: 

Wat zouden nou eens echt goede vragen zijn om aan studenten te stellen na afloop van een cursus? Onze campuscolumnist laat daar zijn gedachten over gaan nu het invullen van de evaluatie zijn laatste taak van dit academisch jaar is.

Aan het eind van het collegejaar is het tijd om de balans op te maken. De studiepunten zijn binnen, alle opdrachten zijn (al dan niet op tijd) ingeleverd en het is bijna vakantie. Het enige wat mij nog rest is het schrijven van deze column en het invullen van de cursusevaluaties. Voor efficiëntie leek mij het wel aardig om dit te combineren.

Zelf vul ik de cursusevaluaties zelden in. Alleen als ik daadwerkelijk ideeën heb voor een andere invulling van de cursus pak ik mijn laptop erbij. Zelfs voor docenten van wie ik het bloed wel kan drinken, neem ik zelden de moeite om ze anoniem af te branden; in een goede doodsbedreiging gaat zoveel tijd zitten. Maar de voornaamste reden dat ik weinig evalueer is het feit dat ik veel vragen zowel te vaag als te beperkt vind. Hoog tijd dus voor een evaluatie van de evaluatie.

Allereerst vind ik een vijfpuntsschaal altijd lastig om te gebruiken. Ik vul hem altijd keurig door het midden in, geen één of vijf dus. Lager dan een drie wil ik een cursus sowieso niet geven, want onvoldoendes geven, vind ik net zo leuk als onvoldoendes krijgen. Dat beperkt de keuze dus tot drie en vier.

Dan zijn er ook nog de stellingen waarover je een mening geacht wordt te hebben. “De apparatuur in de collegezalen functioneerde goed.” Die is lastig. Als een docent van vijftig-plus er een kwartier over doet om zijn computer op de projector aan te sluiten, wie of wat is dan het probleem? Het zou goed kunnen dat de projector goed werkt en gebruiksvriendelijk is.

Of wat te denken van “Ik heb de opdrachten ervaren als zinvol”. Als student filosofie vind ik deze vraag zeer aanstootgevend. Waarom is zinvolheid ineens een criterium? “Ik heb de opdrachten als aangenaam absurd ervaren” kan wat mij betreft net zo goed.

En ten slotte: “Mijn academische vaardigheden (b.v. schrijven, presenteren) waren voldoende om de cursus te kunnen volgen”. Dat is een interessante. Het kan zo zijn dat de cursus te ingewikkeld is, maar het kan ook zo zijn dat de student in kwestie uitblinkt in incompetentie. Hoe moet je dat uit het antwoord opmaken?

Er valt genoeg aan te merken op de vraagstelling en vijfpuntsschaal, maar ik vind de evaluatie vooral een gemiste kans. Zoals zo vaak gaat het niet om wat er gevraagd wordt, maar om wat er niet wordt gevraagd.

De cursusevaluatie biedt fantastische mogelijkheden voor kennisvergaring. Maar helaas missen er een paar vragen die in mijn ogen essentieel zijn. “Hoe vaak heb je brak in college gezeten bij deze cursus?” zou ik een goeie vinden, vooral bij eerstejaars. “Heb je vragen gesteld als je weer eens iets niet begreep?” is ook belangrijk. “Heb je de teksten gelezen en de opdrachten gemaakt?” Dergelijke vragen zijn onmisbaar als je iemands evaluatie op waarde wil schatten. “Welk tabblad stond vaker open op je computer, Google Documents of Facebook?” Ook goed om te weten.

Wanneer dergelijke data verzameld worden en door de docent geanalyseerd worden, dan krijgt elk blok niet alleen de docent, maar ook de groep cursisten een evaluatie. Ik ga me nu al voorbereiden op blok 1.

Facebook Twitter Whatsapp Mail