Een leven van bier drinken, feestjes, colleges en hoogleraren

Body: 

Als student op kamers ziet haar leven er heel anders uit dan daarvoor, zo ontdekt Dorien Bakker in haar  eerste jaar. Ze denkt niet meer aan huis-boompje-beestje, maar leeft veel meer met de week.

Terwijl ik deze column schrijf, zit ik in de trein. Het is alweer mijn achtste column. Ik vind het altijd een beetje gek om mijn eigen stukjes terug te lezen. Tegelijkertijd is het grappig om te zien hoe ik dit jaar verander ben.

Als student op kamers ziet haar leven er heel anders uit dan daarvoor, zo ontdekt Dorien Bakker in haar  eerste jaar. Ze denkt niet meer aan huis-boompje-beestje, maar leeft veel meer met de week.

Terwijl ik deze column schrijf, zit ik in de trein. Het is alweer mijn achtste column. Ik vind het altijd een beetje gek om mijn eigen stukjes terug te lezen. Tegelijkertijd is het grappig om te zien hoe ik dit jaar verander ben.

In de familie zijn wij het jongste gezin en ik keek vroeger altijd erg op tegen mijn oudere neven en nichten die gingen studeren en op kamers woonden. Ze hadden altijd grote verhalen over bier drinken, feestjes, colleges en hoogleraren.

Vorig jaar was ik ook nog een andere Do dan ik nu ben, of beter gezegd mijn leven ziet er heel anders uit. Nu zit ik zelf in het leven van bier drinken, feestjes, colleges en hoogleraren. En wat is dat leuk! Ik geniet echt elke week een beetje meer van het studentenleven (vooral van de biertjes en de feestjes).

Aan het begin van dit schooljaar zei mijn oom tegen me dat je als uitwonende student een hele andere rol aanneemt, dat je het idee hebt dat je bij je thuisthuis een gast wordt. Ik wilde hem toen niet geloven. Misschien kwam dat door de heimwee waar ik veel last van gehad heb (en af en toe nog steeds een beetje heb). Mijn oom heeft stiekem een beetje gelijk.

Vorig jaar was ik eigenlijk al veel meer op de toekomst gericht en zag ik deze ook al een beetje voor me: lekker m’n Pabo afronden, voor de klas, huisje-boompje-beestje. Dat plaatje zag ik wel voor me.

Dat is nu anders. Ik merk dat ik steeds meer met de week leef. Er zijn natuurlijk altijd belangrijke afspraken die je wat verder vooruit plant, maar verder bekijk ik per week wel wat ik doe wanneer en met wie. 

Voor een aantal studenten zal dit herkenbaar zijn. Toch zijn er ook studenten die dit helemaal niet hebben. Zo mijn vriendinnetje Puckje: opgeruimd en gestructureerd. Ik was maandag op verjaardagsvisite bij haar in Groningen. Zij is zo iemand die elke avond al haar ontbijtbord op tafel zet en haar kleren en douchhanddoek klaar legt. Wauw, ik wens soms echt dat ik dat zou kunnen, maar het zit echt niet in mijn systeem. Zeker deze week niet.

Blok drie is vorige week afgesloten en we hebben een onderwijsvrije week. En laat het nou net deze week mooi weer zijn! Eerst dacht ik hmm een vrije week, wat moet ik doen? Ik ben vrij van school en hoef niet veel te werken, wat houdt me dan hier? Ik besloot toch te blijven.

Ik was een beetje bang dat ik veel last zou krijgen van heimwee, of dat ik me zou vervelen. Daar is gelukkig allemaal niets van waar! Het is zo lekker om in Utrecht mijn eigen leventje te zien groeien. En daar drinken we nog maar weer een biertje op vanmiddag, in de zon. Vrijheid, blijheid.

Facebook Twitter Whatsapp Mail