Alternatieven voor ADV zijn weinig geliefd

Body: 
Het universitaire personeel heeft er in groten getalevoor gekozen om de zeven extra ADV-dagen in 1999 als vrije dagen opte nemen. Voor een kortere werkweek of voor het opsparen van devrije tijd bestaat weinig belangstelling.

De mogelijkheid om te kiezen hoe de extra ADV te besteden hingsamen met een vorig jaar gemaakte afspraak tussen deambtenarenbonden en het college van bestuur over de uitvoering vande (voorlaatste) CAO. Volgens die in 1997 gesloten overeenkomstkregen universitaire medewerkers met ingang van 1 augustus 1998drie procent extra ADV. In Utrecht werd afgesproken dat de zevenvrije dagen die dat jaarlijks zou opleveren, op verschillendemanieren mochten worden besteed.

Ruwweg kon worden gekozen uit drie varianten: de extra ADV-dagenop een zelf gekozen moment opnemen (de jaarvariant), het opsparenvan de vrije tijd voor een langere verlofperiode na drie of vijfjaar (de spaarvariant), of een 36-urige werkweek in een aantalverschillende vormen (de weekvariant). Alleen in uitzonderlijkesituaties kon de extra vrije tijd worden ingeleverd voor eensalarisverhoging, het zogeheten valuteren.

Hoewel officiƫle cijfers over de keuze van de rondnegenduizend universitaire medewerkers pas op zijn vroegst inseptember beschikbaar zullen zijn, maakt een rondgang langs depersoneelsafdelingen van faculteiten en diensten duidelijk dat dejaarvariant met afstand favoriet is. Pakweg tachtig procent van demedewerkers kiest voor de zeven extra vrije dagen en ziet geenbrood in de door de bonden en het college bedachtealternatieven.

De alternatieven slaan wel aan bij specifieke groepenmedewerkers. Zo heeft de spaarregeling vooral aftrek gevonden bijwetenschappers en bij medewerkers van beleidsafdelingen in dehogere rangen. Bij het Instituut voor de Lerarenopleiding IVLOS enin de faculteit Godgeleerdheid heeft zelfs bijna de helft van hetpersoneel hiervoor gekozen. Volgens directeur Henk Veenema van hetService Centrum Personeel en Organisatie, dat de personeelszakenvan onder meer de theologen behartigt, zijn het vooral de ouderemedewerkers die wel brood zien in de spaarregeling. Niet voor eenwelverdiende lange vakantie, maar als een soortpre-pensioenregeling.

Ook in andere faculteiten blijkt de spaarregeling vooral bijoudere onderzoekers favoriet. Zo heeft het bestuur bij Farmaciebesloten om aande bij elkaar gespaarde sabbatical een bonus tekoppelen, als de vrije tijd wordt besteed aan een doel dat ook defaculteit ten goede komt, zoals bijvoorbeeld het voorbereiden vaneen publicatie. Volgens personeelsfunctionaris Diana Paulissenheeft de faculteit er geen bezwaar tegen als de opgespaarde tijdwordt besteed aan een langdurig verblijf op de Bahama's. "Maar alswordt gekozen voor een besteding waarin het faculteitsbestuurmeerwaarde voor onderwijs of onderzoek onderkent, dan is hetmogelijk dat wij er wat extra tijd of bijvoorbeeld een vliegticketbijgeven."

Een uitzondering op het spaarenthousiasme vormt Geneeskunde,maar dat is geen wonder, want de Raad van Bestuur heeft dezevariant van het keuzepakket uitgesloten. Volgens hoofdpersoneelszaken Willem van Leeuwen is dat gedaan, omdat veelmedewerkers toch al zuchten als gevolg van een overdosis vrijedagen. "Onlangs is iemand hier een jaar voor zijn eigenlijkepensioen weggegaan, omdat hij zoveel verlof had opgespaard. Hij konpas na dat jaar worden vervangen. We willen niet meer van dat soortproblemen krijgen. Dit besluit geldt overigens met nadruk alleenvoor de zeven extra dagen. Medewerkers die eerder hebben beslotenom de eerste twaalf ADV-dagen op te sparen, mogen daar uiteraardgewoon mee doorgaan."

Een van de doelstellingen van extra ADV-dagen was hetcreƫren van nieuwe werkgelegenheid. Voor dat doel is in debegroting 1998 van de universiteit ruim drie miljoen guldenuitgetrokken. Maar hoewel ook in dit opzicht pas in september hardecijfers worden verwacht, is het de vraag of de doelstelling van devakbonden, een herbezetting van zeventig procent, ook echt isgehaald. Zelfs in de faculteit Farmacie, waar in het nieuweformatieplan rekening is gehouden met de toegenomen ADV, bleek hetin kleine afdelingen lang niet altijd mogelijk om voor de vaak zeerbeperkte hoeveelheid vrijkomende tijd nieuwe medewerkers aan tetrekken.

Daarnaast speelt het probleem dat het moeilijk is, om geschiktemensen te vinden. "Probeer maar eens aan een goede secretaresse ofdocent te komen", zucht een personeelsfunctionaris van RuimtelijkeWetenschappen. "Nee, als het om herbezetting gaat, heb je meer aande regeling Leeftijdsbewust Kwaliteitsbeleid die het ouderemedewerkers mogelijk moet gaan maken om minder te gaan werken. Webarsten al van het verlof en het werk moet toch gedaan worden. Nee,die ADV-regeling wordt hier door veel mensen eerder als last danals lust ervaren."

EH