Dennis Bot: de eerste aanraking met de UU

Body: 

De universiteit bestaat 375 jaar en staat daarom bij veel zaken stil. DUB maakt voor de gelegenheid een serie portretten van het ondersteunend en beheerspersoneel (OBP). Wie zijn de mensen die ’s ochtends de deuren opendoen en overdag de boel draaiende houden? Hoe zien zij zichzelf en hoe kijken zij naar de universiteit? Vandaag deel 6 van DUB’s OBP-galerij: Dennis Bot (30), admissions officer bij Studentenservice.

De universiteit bestaat 375 jaar en staat daarom bij veel zaken stil. DUB maakt voor de gelegenheid een serie portretten van het ondersteunend en beheerspersoneel (OBP). Wie zijn de mensen die ’s ochtends de deuren opendoen en overdag de boel draaiende houden? Hoe zien zij zichzelf en hoe kijken zij naar de universiteit? Vandaag deel 6 van DUB’s OBP-galerij: Dennis Bot (30), admissions officer bij Studentenservice.

“Ik krijg geregeld Facebook-verzoeken van studenten waar ik veel mee mail. Die negeer ik. Ik hou Facebook gescheiden van mijn werk, een Chinese student hoeft mijn vakantiefoto’s niet te zien. Je moet een zekere professionaliteit bewaren. Het is wel een wonderlijk idee, dat ze naar mij hebben lopen zoeken op Facebook; zo makkelijk ben ik niet te vinden.”

“Je moet steeds in je achterhoofd houden dat wij bij het International Office voor de buitenlandse studenten de eerste aanraking met de UU zijn. Een goede uitstraling is belangrijk, een kortaf mailtje met slechte instructies terugsturen kan dan niet. Onze snelheid en netheid kan bepalend zijn voor iemands keuze voor de UU.”

 “De kunst is iedereen uit elke cultuur zo te benaderen, dat ze begrijpen wat wij van ze verwachten. China, Bolivia of Ghana, je leert het allemaal gaandeweg. De Chinese studenten komen bijvoorbeeld uit een cultuur waarin ze gewend zijn dat ze stap voor stap verteld wordt wat ze moeten doen. Wij verwachten meer eigen initiatief, terwijl zij haast een afvinkschema verwachten. Dat leidt soms tot misverstanden, dan is een Chinese student aan het wachten tot wij in actie komen, terwijl wij op die student aan het wachten zijn.”

“Wat wij doen is dienstverlening. Iemand gaat in Utrecht studeren, heeft daar duizend formulieren voor moeten invullen en moet tevreden zijn over de manier waarop hij daarin geholpen is. Het zijn mensen met een buitenlandse vooropleiding, die hier een bachelor of master gaan doen. Wij schalen ook  hun diploma’s in voor Nederlands onderwijs. Kort door de bocht: ‘Wat zijn ze waard?’”

Hoger onderwijs

“Als student-assistent merkte ik al dat de universiteit een prettige werkomgeving is. Tijdens mijn studies Europese Studies en Spaans aan de UvA, heb ik een tijdje in Spanje gezeten. Daardoor had ik veel contact met het International Office van de UvA. Toen ik uit Spanje terugkwam, ben ik daar als student-assistent gaan werken. Rond mijn afstuderen, zag ik een vacature in Utrecht  en stroomde ik snel door naar mijn huidige functie.”

“Het leuke aan dit werk is, is dat het bij het onderwijs in de buurt was, maar je staat niet voor de klas. Om voor de klas te staan heb ik te weinig geduld. Orde houden én mensen gestructureerd laten werken? Nee, dat zie ik me niet doen. En mensen eruit sturen… Zoveel natuurlijk overwicht heb ik niet. In het hoger onderwijs is het fijner werken omdat je dan meestal te maken krijgt met gemotiveerde mensen. Zeker als ze uit het buitenland komen, die studenten betalen veel geld om hier te kunnen studeren. Ik werk graag met gemotiveerde mensen.”

Thijs Kuipers en Hans Schouwenburg

Facebook Twitter Whatsapp Mail