Web Absence

Body: 

De worsteling van de Universiteit Utrecht om zich professioneel en internationaal op internet te presenteren duurt al jaren en het eind is nog niet in zicht.

Laten we er niet omheen draaien, onze universiteit kan tevreden zijn met de toppositie in het binnen- en buitenland op vele onderzoek- en onderwijsgebieden. Regelmatig terugkerende VSNU-visitaties en ranglijsten zoals de Shanghai-index kunnen dit bevestigen.

De worsteling van de Universiteit Utrecht om zich professioneel en internationaal op internet te presenteren duurt al jaren en het eind is nog niet in zicht.

Laten we er niet omheen draaien, onze universiteit kan tevreden zijn met de toppositie in het binnen- en buitenland op vele onderzoek- en onderwijsgebieden. Regelmatig terugkerende VSNU-visitaties en ranglijsten zoals de Shanghai-index kunnen dit bevestigen.

Kortom wij staan op de wereldkaart, maar niet dankzij een goed opgezette centraal aangestuurde internationale web presence. Integendeel, wij moeten het meestal hebben van individuele contacten en reputaties van onze onderzoekers via internationale lezingen en publicaties.

Al jaren worstelt centraal met de opzet van een fatsoenlijke internationale website met links naar faculteiten, onderwijs- en onderzoekinstituten. Ondanks alle internationale ambities van Utrecht zijn wij er nog steeds niet in geslaagd om een fatsoenlijke Engelstalige website op te zetten. Menig buitenlandse collega moet zich in alle google-bochten wringen om informatie over onze onderzoekers op www.uu.nl te krijgen. Hierbij lijkt enige kennis van onze moedertaal nog de beste slaagkansen te geven.

Recent werd ik door een buitenlandse collega er op attent gemaakt, dat het niet eenvoudig was om gegevens over mij op www.uu.nl te vinden. Grappend vroeg hij zich af of ik wel bij de UU werkte. Toegegeven, veel collega’s klagen al jaren over onze web presence, maar nu werd ik zelf ook nieuwsgierig. Google dus, en vol goede moed mijn naam en onderzoeksgebied in het Engels ingetypt. Tja, het resultaat was ego-strelend, maar de website van de universiteit Utrecht stond niet bij de eerste 100 hits. Niet echt bemoedigend, omdat ik vrij zeker ben dat mondiaal mijn naam en vakgebied een vrij unieke combinatie zijn. Nog maar eens googlen, nu met het woord Utrecht erbij. Au…, weer staat de website van Universiteit Utrecht niet bovenaan. De tweede hit is wel een biografie. Het blijkt een bekende internationale site, waar geselecteerde onderzoekers hun opinie over pas uitgekomen topartikelen geven. Even doorgeklikt. Ja hoor, daar is mijn eigen opgestelde cv met de universiteit Utrecht als werkgever. Het moest van ver komen maar gelukkig zeg ik zelf ergens op het web dat ik bij de Universiteit Utrecht werk.

Ietwat gefrustreerd fiets ik die middag langs het bestuursgebouw naar huis. Plotseling realiseer ik mij, dat ik ongeveer een jaar geleden onder sterke drang van mijn decaan een cv had moeten inleveren voor de web presence van de Utrechtse hoogleraren. Is die ooit wel geplaatst op www.uu.nl, en zo ja waar dan? Thuis gekomen toch weer naar onze Nederlandstalige website en angstig mijn naam ingetypt in de Solis-Ugids. Mijn naam komt niet te voorschijn, maar na wat ‘trial and error’ komt onder Berg mijn telefoon en e-mail tevoorschijn, meer niet en geen cv dus.

Dan maar eens goed zoeken op de UU-site en ja rechtsonder een klein woordje hoogleraren, even doorgeklikt en kom bij een knullige pdf-je dat mijn eigen cv is. Toch maar even bij collega’s kijken en het schaamrood stijgt je verder naar de kaken. Sommige zijn in het Nederlands, andere in het Engels. Verder is er geen enkele consistente wijze van presentatie met uitzondering van de vorm van het invulformulier. Misschien maar goed dat bij het googlen dit niet als eerste voor Utrecht op het scherm komt, zodat ons een provinciaal en amateuristisch imago in het buitenland bespaard blijft. Buitenland? Wacht even, ik zit op de Nederlandse site van de UU en klik snel door naar de Engelse site. Angstig zoek ik naar het regeltje hoogleraren rechtsonder, maar dat bestaat hier niet. Na een kwartier zoeken, kom ik tot de conclusie dat de hoogleraren van de Universiteit Utrecht alleen gepresenteerd worden op de Nederlandstalige website. Wat een opluchting dat ik mijn Amerikaanse collega niet een link door hoef te sturen met het armzalige cv pdf-je!

Hoe moet het nu verder met onze Utrechtse web absence? Ik heb een simpele en goedkope oplossing voor de web presence van onze onderzoekers. Koop voor een paar tientjes een domeinnaam bij een commerciële provider, die slaat op je werk bij de UU. Ik heb zelf al jaren www.iras-toxicology.nl en het zal u verbazen hoeveel combinaties zoals www.uu-(onderzoeksgebied).nl/eu nog beschikbaar zijn. Met standaard bijgeleverde gebruiksvriendelijke website-programma’s maakt u in circa een uur een website met biografie, fotootjes, relevante instituutsgegevens en een link naar www.uu.nl om het contact met de thuisbasis niet te verwaarlozen. Zet dit bij je e-mail handtekening, meld je eventueel aan bij Hyves, facebook of iets dergelijks en u heeft een fatsoenlijke web presence waaraan incompetente webbuilders niets kunnen verknallen. Het kost bijna niets, terwijl u de UU en uzelf verdere internationale bekendheid geeft. Eventuele logootjes kunt u altijd nog van www.uu.nl plukken.

 

 

 

 

Facebook Twitter Whatsapp Mail