Nederlandse en internationale studenten wonen samen
‘Internationals very welcome’
![Het Stamhuis internationaal studentenhuis. Foto: eigendom van Het Stamhuis Het Stamhuis internationaal studentenhuis. Foto: eigendom van Het Stamhuis](/sites/default/files/styles/content/public/media/images/Het-Stamhuis-internationals-001.jpg?itok=QQgmWCcB)
In Utrecht begonnen vorig jaar september bijna zesduizend internationals en in een stad waar er een tekort is aan studentenwoningen (toevallig ook zesduizend) is het vinden van een kamer niet bepaald makkelijk. Zeker niet voor internationale studenten die vaak de taal niet spreken en het systeem niet kennen. Om een kamer te vinden, speuren veel studenten platformen als Facebook af waarop tal van kamers worden aangeboden. Veel internationale studenten krijgen hier echter te maken met oplichting of discriminatie. Maar dit laatste gaat er bij Huize Stamhuis niet in. “Internationals very welcome” luidt hun Facebook oproepje voor een nieuwe huisgenoot.
In het huis in Lunetten wonen in totaal 13 mensen van wie er drie uit het buitenland komen, Eliza uit Letland, Rahel uit Duitsland en Benedetta uit Italië. Huisgenoot Chiel studeert Religiewetenschappen en woont er al vijf jaar. “Toen het huis in de jaren 80 van de vorige eeuw werd opgezet, heeft de oprichtster zich gefocust op mensen die echt een kamer nodig hadden, waaronder dus ook internationals. Er hebben hier dus altijd al internationals gewoond.” Ties studeert Global Sustainability Science en is nu al ruim twee jaar huisgenoot van Chiel. “We verwelkomen nu nog steeds internationals, omdat we als huis bepaalde kernwaardes hebben. Hieronder valt bijvoorbeeld dat we open staan voor iedereen met wie we een klik voelen, ongeacht waar iemand vandaan komt.”
![Het Stamhuis internationaal studentenhuis. Foto: eigendom van Het Stamhuis](/sites/default/files/styles/content/public/media/images/Het-Stamhuis-internationals-002.jpg?itok=-f8EDfbu)
Niet alleen maar Engels
Chiel vind het kwalijk dat mensen in een oproepje voor een nieuwe huisgenoot er expliciet bijzetten dat er geen internationals welkom zijn. “Ik kan me wel voorstellen dat wanneer je echt slecht bent in Engels, je niet met internationals wilt wonen. Maar spreek je gewoon normaal Engels, dan vindt ik het best discriminerend om bij voorbaat al mensen uit te sluiten. Ik denk dan, nodig de persoon uit en kijk of het klikt.” Ook Ties begrijpt de afkeer van internationals niet. “Ik hou zelf enorm van het contact met buitenlandse mensen.”
Wel begrijpen beide huisgenoten dat de drempel om thuis veel Engels te spreken hoog kan zijn. Ties: “Ik snap dat het lastig is om van een geheel Nederlands sprekend huis ineens over te gaan op het Engels als er één international komt wonen. Maar toch denk ik dat je je er best overheen kan zetten. Je leert er ook van om in een andere taal te spreken.”
Ook kan de angst om internationals toe te laten tot de thuishaven misschien te maken hebben met het idee dat ze sneller weggaan. Toch ervaren Chiel en Ties dit niet zo. “Dat kan ook zo zijn bij een Nederlandse huisgenoot. En bij ons zijn sommige internationals een aantal jaar gebleven.” Bovendien spreken de huisgenoten niet altijd alleen maar Engels. Ties: “Ik denk dat we 90 procent van de tijd Nederlands spreken. Dat komt denk ik vooral omdat één internationale huisgenoot goed Nederlands verstaat. De andere twee zijn vrij nieuw dus daar spreek je Engels mee. Ik spreek dus wel elke dag Engels thuis.”
![Het Stamhuis internationaal studentenhuis. Foto: eigendom van Het Stamhuis](/sites/default/files/styles/content/public/media/images/Het-Stamhuis-internationals-003.jpg?itok=zPtOxpc0)
De international die goed Nederlands verstaat, is Benedetta. Ze woont nu al bijna vijf jaar in Nederland en kwam meteen in Huize Stamhuis wonen. Ze komt uit Italië waar ze de bachelor Computer Sciences deed, waarna ze zich inschreef voor een master Kunstmatige Intelligentie in Nederland. Dat ze Nederlands verstaat, is met de tijd gekomen. “Toen ik hier kwam wonen, was het voor mij geen probleem dat er niet altijd Engels gesproken werd, totdat de lockdown kwam en iedereen veel meer thuis moest blijven. Ik voelde me eerder nooit buitengesloten, omdat ik zelf ook een rijk sociaal leven had buitenshuis. Maar tijdens de lockdown viel dat grotendeels weg. Het kon dan weleens frustrerend zijn als je bijvoorbeeld een slechte dag had en iedereen om je heen lacht, en jij niet weet waarover.” Omdat er nu een aantal jaar voorbij is en Benedetta al die tijd dagelijks omringt is met Nederlanders, is het voor haar bijna geen probleem meer. “Het gebeurt me eigenlijk nog zelden dat ik niet snap waar iets over gaat. Nu kan ik ook gewoon meelachen. Dat is dus zeker een groot voordeel aan het wonen in een huis met veel Nederlanders.”
Roze soep en Sinterklaas
De aanwezigheid van vier nationaliteiten in huis brengt volgens Ties zorgt voor een andere sociale kring. “De vrienden van onze internationale huisgenoten komen uit tal van verschillende landen. Ik vind die dynamiek in wereldbeelden heel leuk en ik zie mijn internationale huisgenoten echt als een aanwinst.” Internationals willen volgens Chiel vaak ook graag contact maken. “Ze hebben bewust de keuze gemaakt naar Nederland te komen en willen hier ook mensen leren kennen. Als ik terugkijk op alle internationals die hier gewoond hebben, waren ze allemaal heel geïnteresseerd en ruimdenkend. Daarnaast leren wij ook veel over buitenlandse culturen.” Ties: “Ja, goeie pasta’s en de roze soep van Eliza uit Letland.” Chiel: “En met het midzomerfeest kwam Eliza ook ineens helemaal met bloemen in haar haar in een witte jurk de trap af. Dat vonden wij heel mooi om te zien.”
Maar het is volgens de huisgenoten ook erg leuk om internationals een stukje Nederlandse cultuur mee te geven. Zo vieren ze samen verjaardagen en Sinterklaas. Benedetta: “Sinterklaas is echt geweldig, maar er waren ook dingen die ik apart vond. Toen ik hier net kwam wonen, snapte ik niet dat Nederlanders om zes uur ‘s avonds eten. Ik wilde dat niet. In Italië eten we rond acht uur ‘s avonds. Maar tegenwoordig hou ik er van. Als ik morgen bijvoorbeeld moet koken, staat het eten ook rond zes op tafel.”
Hoewel sommige internationals moeite kunnen hebben met de directheid van Nederlanders zegt Benedetta, heeft zij daar zelf geen last van. “Italianen zeggen vaak niet direct in je gezicht wat ze denken. Ik vind de eerlijkheid van Nederlanders erg verfrissend, omdat ik dan precies weet waar ik aan toe ben. "Ik ben het inmiddels helemaal gewend en ben enorm dankbaar dat ik hier ben komen wonen. Ik had het voor geen goud willen missen."