Een virtuele ontmoeting

Body: 

De oude UU-collega's van columnist Baaierd zijn niet klein te krijgen. Zo merkt hij maar weer eens tijdens een virtuele borrel. Doorwerken onder alle omstandigheden.

Aan: MT-Plus@uu.nl
Betreft: Een virtuele ontmoeting
Bijlage: Feest op straat

Ha oud-collega’s,

Leuk jullie weer even gesproken en gezien te hebben op mijn tv-scherm. Jullie zagen er bij aanvang wat bleek, bebaard, langharig en zorgelijk uit. Gelukkig veranderde dat na een paar onzinnige grappen en een paar alcoholhoudende versnaperingen al snel in een, tsja hoe noem je zoiets eigenlijk, in een gezellig, onwerkelijk samenscherm?

Ik was er al aan gewend jullie lange tijd niet te zien omdat ik niet meer werk en zo’n bijeenkomst is voor mij dus geen dagelijkse gebeurtenis. Gelukkig maar, want ik kan er niet goed tegen. Het is wat mij betreft te veel en te veraf. Te moeilijk om een groepssfeer te taxeren of te vergemakkelijken.

Voor jullie is virtueel vergaderen nu standaard . Maar onhandig, vervelend tijdrovend, en vaak niet erg doelmatig. Zeker als je meer vergaderingen op een ochtend hebt. Maar ja, als je baas daarvoor al niet doelmatig en inspirerend kon vergaderen, kan hij of zij dat nu ook niet!

Ik zag jullie routineus mute-knoppen bedienen voor lawaaierige apparaten en medehuisbewoners. Het beeld uitzetten om tussendoor bijvoorbeeld wat valse appen in de cloud te slingeren. Jullie timing om op het juiste moment in te vallen als er wat gezegd moet worden of je mond te houden is bewonderenswaardig.

Ook heb ik meegenoten van de huiselijke sfeer. Want dat overkomt je toch ook maar dat je als je geen aparte computerkamer hebt, je je collega’s en baas toegang tot je privésfeer verschaft. Bravo, petje af.

Dapper dat jullie proberen gewoon door te gaan met werken en dat een aantal zelfs zegt beter en ongestoorder te kunnen werken dan anders. Wie contacten nodig heeft met studenten en medewerkers voor zijn projecten heeft wel last van het gemis er aan.

Een ernstig probleem is het ontbreken van de koffieautomaat om op de hoogte te blijven van wat er gebeurt. Bijvoorbeeld van geruchten over een voormalig directielid dat verdwenen is. Of van een tuinhuisproject dat op de lange baan geschoven lijkt te worden, terwijl er beloofd was dat zo snel mogelijk te realiseren, enz. Maar bovenal de niet te missen sappige relationele details.
Dappere overlevers door aanpassing.

Maar dat wist ik al. Werken in een bureau als de Bestuursdienst vereist een soepele, vasthoudende en niet klein te krijgen houding. Of je moet van het netjes opzittende en gedwee meelopende slag zijn. En zo ken ik jullie gelukkig niet.

Wel hebben jullie zorgen of er genoeg geld is om de voorgenomen projecten af te maken. Ja, dat vroeg ik me ook af. Ik zei: er is altijd geld in een instelling als de onze. Het gaat er alleen om waar de prioriteiten gelegd worden.

Toch lag ik er wakker van die avond!
Zou men bijvoorbeeld de leden van de raad van toezicht nog wel betalen?
Noodruftige ZZP ‘ers!  Tijd om een crowdfunding te starten?
Nee hoor. Ze gaven zichzelf een Salarisverhoging!
Er is geld zat Jongens! Hou vol.

Baaierd

Facebook Twitter Whatsapp Mail