Fuck porno

Body: 

Sam de Weerd snijdt een onderwerp aan waar in de publieke ruimte van de universiteit niet vaak over wordt gesproken, maar wel onderdeel is van ieders leven. Seks en de frequentie van seks. En daaraan gelieerd porno en wat porno kan betekenen voor het seksleven.

Jongeren hebben steeds later en steeds minder vaak seks en ook onder oudere mensen neemt de hoeveelheid seks af. Seksuoloog Ellen Laan verklaarde in een artikel van de NOS dat dit komt omdat partners tegenwoordig heel gelijkwaardig zijn geworden. Ze vertelde dat partners ook elkaars beste vrienden willen zijn en volgens haar is het dan “lastig om elkaar te blijven zien als aantrekkelijke, seksuele partner". Zij beschouwt dit als progressie, en schetst hiermee een wereld waar gelijkwaardigheid niet met seks samengaat – een soort Teletubbieland voor volwassenen waar partners glimlachend elkaars hand vasthouden en verder niets.

Haar idee klinkt lief en aardig, maar het impliceert dat seksualiteit iets grimmigs is wat alleen uiting vindt in ongelijkwaardige vormen van contact. In het utopische ‘Land van Laan’ vormt het een afgrond waar het daglicht niet schijnt. Helaas is die afgrond net zo bodemloos als het internet. Meer dan 99 procent van de mannen duikt erin, want wanneer jij jouw partner niet meer durft te seksualiseren omdat hij of zij ‘te gelijkwaardig’ is, kun je dit via pornosites met meer dan genoeg ongelijkwaardigheid en seksualisering compenseren.

Deze overvloed aan porno is een veel betere verklaring voor de afname van de hoeveelheid seks in de samenleving. Tijdens het beleven van porno is er namelijk geen enkele vorm van connectie met een ander. Wanneer je dit éénrichtingsverkeer met ‘echte’ seks gaat associëren, is het niet meer dan normaal om tijdens seks rekening met iemand te houden. Een gelijkwaardig persoon wordt daardoor minder interessant. Dit wordt onderstreept door onderzoek dat een significante correlatie aantoont tussen mannen die veel porno kijken en verminderd seksueel verlangen hebben in hun partner. Bovendien kan het verklaren waarom meer dan de helft van de vrouwen weleens met seksuele agressie te maken heeft gehad. In porno is dat gedrag immers normaal.

Dit effect wordt nog eens versterkt, doordat veel mensen van jongs af aan porno als voorbeeld hebben. De gemiddelde jongen heeft 1400 pornosessies gezien voordat hij voor de eerste keer seks heeft. Het jonge brein wordt tijdens een belangrijke ontwikkelingsfase niet gevormd door aftastende kalverliefde, maar door beelden van vrouwen met golvend geile lichamen in allerlei onderdanige posities, bereden door mannen met piemels als courgettes. Ondertussen leer je niets over het maken van een connectie met een ander – een van de belangrijkste aspecten van ‘echte’ seks. 

Bovendien kun je onzeker worden over jouw seks – als man én als vrouw – omdat je bijna onnatuurlijk extreme verwachtingen krijgt van wat er moet gebeuren. Porno zorgt namelijk voor afvlakking op seksueel gebied. Door regelmatig porno te kijken, is een steeds intensere prikkel nodig om dezelfde hoeveelheid dopamine los te maken. Geen wonder dus dat het Viagragebruik onder jongeren met 300 procent is toegenomen. Daarmee kunnen ze als dekhengsten tekeergaan, net als in de filmpjes die ze al van jongs af aan kijken.

Snel klaarkomen was altijd mijn grootste angst. Alcohol hielp daar tegen, en gelukkig is daar tijdens je studententijd geen tekort aan. Toch kun je niet áltijd dronken zijn tijdens seks. Op een gegeven moment vroeg ik daarom mijn vader – die huisarts is – om een recept voor verdovende zalf die het klaarkomen kan uitstellen. Hij verklaarde me voor gek dat ik aan zoiets wilde beginnen. “Seks is zo veel breder dan alleen penetratie”, zei hij. “Het gaat erom of jullie je veilig en geborgen bij elkaar voelen. Of er een band is, en liefde. De rest komt vanzelf wel. Maar mijn dopamine gefrituurde brein had niks aan dat advies wanneer puntje bij paaltje kwam. En hoe vaker het mis ging, hoe verleidelijker het werd om op porno terug te vallen voor een dagelijkse portie verzadiging. Want waarom ook niet?

Met de huidige technologische ontwikkeling gaan we onze dopamine shots misschien wel volledig uit virtual reality halen. Daar is letterlijk alles mogelijk, alles gaat precies zoals jij het wil, zonder dat je rekening hoeft te houden met een ander. In het dagelijks leven gaan we dan alleen nog maar op zoek naar de juiste partner voor vriendschap en gedeelde interesses, enkel gebaseerd op rationele overwegingen. Hopelijk zijn mannen dan zo extreem afgevlakt dat ze niet meer geprikkeld worden om échte vrouwen aan te randen. 

Een ander scenario is dat wereldwijde anti-porno bewegingen zoals NoFap erin slagen om mensen bewust te maken van de gevolgen van porno. Deze informatie is nog relevanter gezien de sterke toename van pornosite-bezoekers tijdens de coronacrisis. Heeft zestien maanden zelfbevrediging ons voor goed de afgrond in geduwd, of gloort er licht nu lichamelijk contact weer is toegestaan?

Als we seks met elkáár associëren in plaats van met porno, dan kan de aantrekkingskracht júíst losbranden tussen gelijkwaardige partners. De schaamte valt namelijk weg wanneer je je veilig voelt bij een ander en je op elkaars respect kan vertrouwen. In zo’n relatie is het helemaal niet gek om elkaar af en toe bewust te seksualiseren of met machtsverhoudingen te spelen. Misschien is dat oubollige advies over liefde en een band creëren uiteindelijk de sleutel tot ieders wildste fantasieën.

 

Facebook Twitter Whatsapp Mail