Het middenstuk van de zalm

Body: 

Renee Kooger maakte de overstap van hbo journalistiek naar milieuwetenschappen. In haar genomineerde column voor de campuscolumnist beschrijft zij het verschil van benadering tussen hbo en wo.

Renee Kooger maakte de overstap van hbo journalistiek naar milieuwetenschappen. In haar genomineerde column voor de campuscolumnist beschrijft zij het verschil van benadering tussen hbo en wo.

Ik hoor er eindelijk bij. Niet langer zijn er onderdrukte stemmen die mompelen: ‘cursist..’. Niet langer pendel ik tussen Padua- en Heidelberglaan. Na lang dromen en formuliertjes invullen ben ik hbo af. Ik treed toe tot het hoogste van het hoogste, tot de wereld van drs., dr. en prof. Ik studeer. Ik ben toegelaten tot de universiteit. Er valt zeker wat op te merken aan het hbo. Persoonlijk ben ik er niet zo enthousiast over. Zeker het theoretisch onderwijs mag wat mij betreft wel eens een boost krijgen. Toch merk ik nu dat mijn hogeschool sommige zaken wel degelijk op orde heeft. Één daarvan is sociale cohesie.

Ten eerste heb je op het hbo nog gewoon klassen. Met je klasgenoten bouw je een band op, je zit tenslotte voor het grootste gedeelte van de vier jaar onderwijs bij elkaar. Je ziet ook dat studieverenigingen een veel minder prominente rol spelen op hogescholen: omdat het onderwijs minder individueel is, is er minder behoefte aan een centrale plek waar je elkaar kan ontmoeten.

Een tweede verschil is het contact met docenten. ‘Kleine Kooger’, werd ik vaak liefkozend genoemd. Ik noemde al mijn leraren bij de voornaam en we bespraken regelmatig weekenden, plannen, of kleine problemen met elkaar. We belandden wel eens samen in de schoolkroeg Stefs en wankelden dan uren later huiswaarts. Hier op de uni gebeurt dat op zijn zachtst gezegd minder. Toen ik laatst onschuldig vroeg aan een nog jonge promovendus wat hij in zijn vrije tijd deed, kleurde deze rood alsof ik hem een oneerbaar voorstel had gedaan. Hij stamelde dat hij nog een vakgroep begeleidde en af en toe lesgaf aan een andere universiteit. Ik keerde ontgoocheld terug.

Kortom: de omgang hier is formeler, serieuzer. ‘Jullie zijn het neusje van de zalm, vergeet dat niet’, oreerde een docent kortgeleden tegen ons, nieuwe aanwas. ‘Ach’ zei ik, ‘ik ben van het hbo, dus ik representeer meer het middenstuk van de zalm, ik maak me niet druk.’ Het verwachte lachsalvo bleef uit. Ik moet niet alleen nieuwe kennis, maar ook een nieuw grappenrepetoir aanboren. Geen wonder dat een vwo-diploma vereist wordt.

Facebook Twitter Whatsapp Mail