Drie Utrechtse Olympische roeiers. Monica Lanz in 2016 tussen Harold Langen en Kaj Hendriks.

Toproeister Monica Lanz wacht niet op Olympische Spelen en wordt onderzoeker aan UU

Body: 

Ze zag de Olympische Spelen in Tokio altijd als logisch eindpunt van haar roeicarrière. Maar nog een jaar doorgaan om naar de Olympische Spelen te kunnen, wil Triton-roeister Monica Lanz niet. “Daarvoor had ik me al te veel verheugd op het leven na het roeien. Dat was niet meer te keren.”

Read in English

Lanz (29) maakte zeven jaar lang deel uit van de Nederlandse roeiselectie en was bij elk groot internationaal roeievenement van de partij. Haar sportieve hoogtepunt was de Olympische Spelen in Rio de Janeiro van 2016. De Nederlandse Vrouwen Acht behaalde daar een zesde plek, terwijl er misschien op iets meer was gehoopt. “Maar het was geweldig om daar een A-finale te mogen roeien onder dat machtige Christusbeeld en om daar met al die andere atleten de sport te mogen vieren.”

Graag had ze deze zomer als afscheid van het toproeien nog eens zo’n ervaring willen hebben, maar het mag niet zo zijn. De Olympische Spelen zijn vanwege het coronavirus met een jaar uitgesteld en het is nog maar de vraag of er volgend jaar gesport gaat worden in Japan. Voor Lanz is daarmee de kous af. “Ik moet mijn gevoel volgen, en dat zegt: stoppen.”

Onderzoeker
Vanaf september gaat ze fulltime aan de slag als junior-onderzoeker van het Utrecht Centre of Water, Oceans & Sustainability Law. Sinds het afronden van haar master Staats- & Bestuursrecht vorig jaar werkt ze al één dag per week mee aan onderzoek van een groot consortium dat verschillende aspecten van hoogwaterbescherming in Nederland onder de loep neemt. Op termijn moet er een proefschrift komen.

Maar dat is zeker niet het enige waar ze naar vooruit kijkt. “Als roeier leef je altijd volgens een schema. Je weet precies waar en wanneer je de rest van het volgende jaar zult zijn en wat je dan zult doen. Nu heb ik zin in weekenden met twee vrije dagen en vakanties met mijn vriendje en met mijn vriendinnen. Niet dat het roeien of het harde trainen me tegenstond, maar ik had me te veel verheugd op het leven na het roeien. Dat was niet meer te keren.”

Moeilijk voor nieuwe talenten
Met Inge Janssen van Orca was Monica Lanz de afgelopen jaren de enige Utrechtse die zich staande wist te houden tussen de Nederlandse roeitoppers die op de Amsterdamse Bosbaan trainen. Het lijkt erop dat er voorlopig maar weinig Utrechtse damesroeiers zullen aansluiten bij het Nationaal Team.

Lanz: “Ik weet ook niet precies waar dat aan ligt. Maar het is natuurlijk wel zo dat het Merwedekanaal in Utrecht absoluut geen ideaal roeiwater is. Het was altijd al krap, maar dat wordt alleen maar erger met de toename van de pleziervaart en de nieuwe plannen voor de omgeving van het Merwedekanaal. Het zou mooi zijn als daar een oplossing voor komt, anders wordt het wel heel moeilijk voor nieuwe talenten om kilometers te maken en de volgende stap naar het toproeien te zetten.”

Facebook Twitter Whatsapp Mail