Photo: Temitayo Apanishile

Internationals over Utrecht (3): Temitayo Apanishile

Body: 

Nieuw in Utrecht moet je als internationale student je weg nog zien te vinden. Maar na een paar maanden fiets je mee met de meute. In een mini-serie vertellen internationale studenten over hoe zij zich een beetje ‘Utrechter’ gingen voelen.

Read in English
Naam: Temitayo Apanishile
Leeftijd: 30
Studie: Internationale communicatie en media (HU)
Afkomstig uit: Abeokuta, Nigeria
Studeerde eerst… in Engeland, aan de universiteit van Coventry.
Woont in… een studio in het centrum van de stad.

‘Lang leve het ov’
“Een van de allerbeste dingen in Utrecht is het openbaar vervoer. Alles rijdt op tijd. En váák, zelfs in de avonduren! Oh my God, dat is echt een luxe. Geloof me: in Nigeria kun je niet van het ov opaan. De chauffeurs doen maar wat daar.
“In Utrecht heb je ook altijd alles bij de hand. Het is echt een opgave om vanaf het Centraal Station door het centrum naar de Uithof te gaan en niets te kopen. Ideaal wel, hoor. Mij hoor je niet klagen. Als je onverwachts ongesteld bent geworden, is er op elke hoek van de straat wel een supermarkt. Of last minute nog een cadeautje scoren: supermakkelijk in deze stad. Het scheelt stress en tijd.”

‘Die pop-upstores maken me nerveus’
“Ik vind het Centraal Station echt een doolhof geworden. Met al die poortjes ook, en elke keer die piepjes als je in- en uitcheckt. Net een ongezellige gevangenis. Nederlanders zijn een beetje control freaks: die willen alles maar in de gaten houden. Waar je naartoe reist, of je wel betaalt. Zonde, want het is voor heel veel mensen de plek waar je de stad binnenkomt. Het begin van Utrecht. Maar je krijgt er geen warm welkom.
“Wat wel leuk is op Utrecht Centraal en in de stad, zijn de pop-upstores. Mooi concept, het houdt de stad in leven en in beweging. Maar waarom zijn ze er maar zo kort? Laatst had ik een boek gezien op Utrecht Centraal, in een pop-upstore. Toen ik de volgende dag kwam om het te kopen, was de winkel weg. Het maakt me nerveus: je moet er snel bij zijn.”

Als mijn familie komt…
“Het is heel gek dat je een leven hebt waar de belangrijkste mensen die je kent, niet veel vanaf weten. Daarom zou ik mijn familie en vrienden willen laten zien waar ik studeer. Ik zou met ze door de stad wandelen, hen de goede energie laten voelen, het studentensfeertje en dan met de bus richting De Uithof gaan. Daar zou ik ze de bibliotheek aan de Heidelberglaan laten zien. Klinkt suf, maar ik zit daar heel graag. De boeken, de sfeer... Ik vind er een rust die je in de stad niet snel zult vinden. Het is mijn favoriete plek sinds ik hier studeer.”

 

In september 2019 publiceert DUB het magazine StudentEnStad. Met dat magazine viert DUB vijftig jaar onafhankelijke universiteitsjournalistiek in Utrecht. Het thema is de verhouding tussen de Utrechtse studenten, de stad Utrecht en de Utrechters. De komende weken verzamelen we alle verhalen uit het magazine en enkele extra artikelen zoals deze serie over internationals hier
Facebook Twitter Whatsapp Mail